sen gittinde ben yalnız kaldım sandım,
seni dünyanın dört bir yanında aradım,
aradım çağırdım da bıkmadan, bulamadım,
senin bi sözün çınladı kulaklarımda o an,
"bigün beni kaybedersen, yerimi biliyorsun"
oturduğumuz ağacın yanına gittim yoktun,
gökyüzüne baktım, baktımda daldım öylece,
seni yıldızlarda bulacağımı sandım sonra,
seni beraber izlediğimiz yıldızlarda aradım,
sonra tek tek yıldızları dolaştım evrende,
ama değil sen, bir ışık bile göremedim,
nerdeydin sen, hangi evrende, dünyada,
yoksa seni bulamayacakmıydım bidaha,
özlemim, tek aşkım, bir hayal miydi yoksa,
seni bulmak istedim saatlerce adını andım,
dünyadan koptum öylece, seni aradım,
sonra ikimizin dünyasına vardım birden,
aslında anladımki pek uzak değilmişsin,
kalbimin derinliklerinde, en güzel yerde,
kimsenin bulamayacağı birdeymişsin,
kimsenin bulupta silemeyeceği biryer.
artık ezberledim yerini, senki bendesin,
hep öyle kalacaksın, sonsuza dek,
bu şiirim sanadır sonsuz aşkım.
sana fedadır bu vefasız canım.
Mehmet Zeki Yeter
15.04.2008 Saat: 08:52
|
|
