Mutluluk ağlayan ihtiyar.
Yürek namlusunda, biriken sevdalar.
Her yerde akan gözyaşı.
Oruç tutan sessiz diyaloglar.
Akşam oluyor, şimdilerde.
Issız şehirleri ağırlıyorum, sendeki benliğimde.
Her yerde seni kovalıyorum.
Her kovalayışımda sana yakalanıyorum.
Hiçbir yerde değilim, ben.
Ben olmaktan çoktan çıktım.
Çünkü ihtimal kaybına düştüm.
Güne bakıyor, karanlığımdaki şarkılar.
Uzaktan bir beste sesleniyor, bana.
Bağlamalarla yaşıyorum, ben.
Sonunda nota oluyor, diyaframdaki ayrılık.
Nefes aldıkça, baştan yaratıyorum seni.
Yedi oktava çıkmış, kişiliğim.
Ölçüler çıldırtır, beni.
İnsan olmaktır, özgürlük acısı.
Sonunda ruhla demlenen hayaller vardır.
Artık açılıyorum, sonsuz denilen rüyaya.
Uyandıkça batıyor, gerçeğin limanları.
Gemiler, ak bir suya düşüyor.
Yüzündeki renkler,
Kara bir elbise seriyor.
kudret alkan
20.04.2008 Saat: 14:38
|
|
