Canım Oğlum, İsmet Alp İLERİ'ye...
Bilir misin oğlum
İnsanda baht olacak önce
Bahtın yoksa tahtında kaybolur, tahtında
Bahtın varsa tahtında olur, tahcında
Yani kısacası şansı olacak insanın bu dünyada
Bilir misin oğlum, varsa bir hikmeti
Tepmeyeceksin sakın ayağına gelen kısmeti
Bak sana kıssadan bir hisse:
“ Bir gün Yunus Emre’nin köyüne kuraklık, kıtlık çöker
Tarlaları bile ekmeye kalmamışsa tohum
Köylü neyi eker de neyi biçer?
İş nihayet Yunus’a düşer
Koyulur yollara, tohumluk buğday istemeye
Şeyh Taptuk Emre’nin dergâhına gider
Varır huzura
Halimiz budur, der.
Şeyh sezer Yunus’un yüreğindeki cevheri
Ama önce biraz işlemeli
Bir an durur, düşünür ne söylemeli
Sonra:
- Bak oğul, der. Tohumlar hazır çuvalda. Hepsi de dışarıda
Ama sana bir diyeceğim var, dinlersen
Tohumları bırak sana hikmet vereyim dilersen
Hikmeti bırak tohumları götür istersen.
Yunus düşünür, tarlalar boş
Neyler köylüsü, birde dönerse geri eli boş
Alır tohumu düşer yola
Ama sanki adımları gitmektedir geri
Yüreğinden, aklından çıkaramaz aynı düşünceleri
Tohum mu? Hikmet mi?
Hikmet mi? Tohum mu?
Durur bir an
Çevirmek olmaz elbet sunulan nimeti
Durur bir an ve derki;
Vardır elbet şu hikmetin bir hikmeti
Tepmiş olmayayım sakın ayağıma gelen kısmeti
Ve döner hemen geri, çıkar yine huzura
- Şeyhim, der. Al buğdayını ver hikmetini
Şeyh Taptuk Emre gülümser;
- Oğul, der. Bende bekliyordum zaten seni
- Al götür önce buğdayları köylüne
Ve hikmetini almak için buraya dön yine…
Böylece Şeyhin dergâhına döner Yunus
Orada ilim, irfan ve hikmet sahibi
Bir derviş olarak yetişir…”
Yüreğine, sevginin, hoşgörünün tohumları ekilir
Ve o tohumlar ki
Asırlar boyu, insanlığın gönlünde yeşerdi
Çiçek açtı, meyve verdi...
Yani kıssadan hisse dedik ya oğlum
İnsan seçimini doğrudan yana kullanmalı
Doğruluk zaten beraberinde getirir, diğer nimetleri
Bilir misin oğlum
Şeytan sanki bal sürmüş haram denen şeye
Aman oğlum sakın el sürme yasak meyveye
Alıştır kendini doğrudan yana, içindeki sesi dinlemeye
Vicdanın sana seslenir de duymazsan
Kuralları vardır bu oyunun, uymazsan
İnan oğlum, son pişmanlık hiç fayda etmez ne yapsan
Bilir misin oğlum, birde her şey olmalı ölçüsünde
Yediğinin, içtiğinin bile kaçırırsan ölçüsünü
Ne böbrek kalır adamda, ne mide, hatta ve hatta
Aşırıya kaçmamalı ne nefrette nede sevgide
İnan oğlum onlarda bile
Ben babayım, gücüm yettikçe istediğini dile
Ama aşarsa gücümü, isteklerin nafile
Ben babayım, bilir misin oğlum
Kimse evladının kötülüğünü istemez
Babaların nasihatları bitmez
İster dinle, ister savur gitsin yele
Kendime değil, sana yanarım oğlum, kıyarsan bu sözlere
İnan oğlum, düşe kalka geldim ben bugünlere
Allahım korusun beni
Seni muhtaç etmem, ezdirmem ellere
Dönemem artık bu yoldan, dönemem sözümden, onurumdan
Bir yol tuttum gidiyorum
Biliyor musun oğlum, ben seni çok seviyorum…
Gürsel İLERİ
21.04.2008 Saat: 09:54
|
|
![Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild 1952699507[1].jpg](modules/coppermine/albums/userpics/12406/thumb_1952699507[1].jpg "Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild 1952699507[1].jpg")
