Sen gittin,
Dünya durdu,
Gece gündüz olmaz oldu.
Kuşlar cıvıltısını keser,
Ağaçlar eski güzelliklerini kaybeder oldu.
Sen gidince,
Yaşamım, ölümden farksız oldu.
Nereye gittin?
Yıldızlara mı, ıssız bir adaya mı?
Yıldızlar kayarken,
Benden uzaklaşıp, kaybolmayı mı diledin?
Dünyanın öbür ucuna gitsem de,
Nedense bulamadım seni.
Belki de sen, gerçek sen değilsin.
Seni buluyorum, seni görüyorum,
Ama sen, sen değilsin.
Tanıyamıyorum seni,
Ruhun; bir canavardan, bir ölüden farksız.
Duygusuz, soğuk, korkunç...
Gözlerin etrafa kin saçıyor.
Korkuyorum yanına gelmeye.
Ya beni de boğarsan,
O kin denizinin içinde?
"Sen gittin." diyorum.
Belki sen değil ama,
Duyguların göçüp gitti.
Seni, arasam da bulamıyorum.
Kübra BEKMEZ
24.04.2008 Saat: 09:16
|
|
