Görmek istediklerim yoktu, bakışlarında.
Hüzün elbiseye bürünmüş,
Gözyaşları yokuş yukarı akıyordu.
Yırtılıyordu, içindeki yaralar.
Giderek açılıyordu, gönül kuyuları.
Şimdi yüzümde anıların rüzgarı.
Esintilerin garipleşen özlemleri.
Yakama düşen yarınsız umutlar.
Tıpkı öptüğün yaşamım gibi.
Dur durak bilmiyor, içimdeki şiirler.
Her biri senden kalma acı gibi.
Kuyulara düştüğüm, kimsesiz sabahlar gibi.
Ne aralık, sevdim seni?
Bilmiyorum.
Sadece sevgili olmuştuk.
Gülün kırılan sevdasında.
Aynaya bakan uğurlamalar içinde.
İki dünyaydık, seninle.
Birbirini tutmaya çalışan.
Gece vakitlerine,
Bir hırsız gibi çöken.
Çalıntı yüreklerle ilerleyen.
Bak şimdi, algılarımda ince bir sitem.
Senden kalma gözyaşları.
Yoğunlaşan bulut kümeleri gibi.
Toprağa düşen,
Keskin teslimiyetler gibi.
Artık yüzüm yolumda birikmiş.
Bir hançer gibi dudaklarını aralıyorum.
Bir öpücük için değil.
Aksine bir yaşam bulmak için.
Kendini öldüren son diyalog gibi.
kudret alkan
29.04.2008 Saat: 08:23
|
|
