fatihmert şiirleri » 'Elif' şiiri

Ebediyeti sende başlamış aşkın
Dön de şöyle bir yüzüme bak
Kim bilir kimleri ettin şaşkın
Sarar mı sana dokunmayan bedeni toprak

Lalezara döndü yüzünde gülücükler
Sabrımı yoklar tükenmeyen geceler
Düşmanlarım bile yanıma kadar geldiler
Seni bekliyorum, sende başladı ümitler

İntizarın eşiğindedir sensiz hayat
İsyan ilaç olmuştur artık heyhat
Ben böyle erirken sen nasıl olursun rahat
Seni bekliyorum, sende başladı dertler

Fatih bilinirdi evvelinde adımız
Seni sorduk değişti şimdi bahtımız
Birlikte yazıldıysa da alınyazımız
Seni bekliyorum, sende başladı ümitler

Ahu seni kıskanır ömrünün baharında
Bir ömür ki geç kalmışlığın ahında
Ben karanlık gecenin aydın sabahında
Seni bekliyorum, sende başladı dertler

Yasemin çiçek midir? Senin olduğun yerde
Devadır gözlerin, kapasan bile her derde
Aramızda belki de incecik camdan bir perde
Seni bekliyorum, sende başladı ümitler

Arkadaşlarıma da yoksam sen varken
Eve bile geç kalıyorsam vakit darken
Seni seviyorsam bana bu kadar uzakken
Seni bekliyorum, sende başladı dertler

Rahat ol bunca söz yetmediyse sana
Gitmesini de bilirim bakma sen bana
Bütün ümitlerimi kollarına bıraktım amma
Seni bekliyorum, sende kaldı ümitler...

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-08-30 18:16:02 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » fatihmert şiirleri » 'Elif' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » fatihmert şiirleri » 'Elif' şiiri

fatihmert

Sairin (fatihmert) diger siirleri: