Aramızdaki o 49 kişi ve aşk
|
|
Hani şu kızların, ne zaman zorda kalsalar, birinden ayrılmak isteseler yada ne bileyim
işin içinden çabuk sıyrılmak için , kafaları rahat etsin diye söyledikleri ‘’ elimi sallasam ellisi’’ lafı yok mu?
Oldum olası rahatsız etmiştir beni ve hep merak etmişimdir, hayatına girdiğim kişinin kaçıncı el salladığı kişiyimdir acaba diye
Sırf o yüzden birinin ilk aşkı olmaktan hiç haz etmemişimdir ve mümkünsede ‘’ellinci’’ olarak kalayım
Benden başkasına el sallayamasın...
Biraz bencilce olabilir ama asırlardır dinlediğim bütün hikayelerde,
ne dağ delen bir Şirin’e ne de çölde yatan bir Leyla’ya rastladım
Gerçi herkes kendi payına düşüne yapmıştır aşkta...
Ama en büyük fedakarlıklar bir ilişkide hep erkekten beklendiği için,
genellikle kız tarafını biraz daha şanslı, Leylayı biraz daha nazlı bulmuşumdur
Dinlediğim destanlarda hiç sevenin birbirine kavuşamaması, bu devirde de fazla değişmedi
Neden hep yapılan fadekarlıklar kalacağıyla kaldı anlamamışımdır
Bu yüzden hep o ‘’kırkdokuz kişiden şüphelenmişimdir...
Aşk cesaret isteyen bir iştir
Ne onunla şaka yapılır nede ona inat edilir Yoksa intikamı o kadar acı olur ki;
şeytana külahını, adama papucunu ters giydirtir animallah
Kendi payıma konuşmam gerekirse,
yinede ardıma baktığımda en azından yapılabilecek herşeyi yaptım demek için
( sanırım benimde bir nevi elimi sallasam ellisi lafım bu ) hep çabaladım
Aşkı zaten çabalayan haketmez mi biraz
Aşk ona yakışanda onu taşıyabilende kalmalı...
Oturduğum her sofrada aşkı bir tabak yerine koydum ve ana yemeğim hep ayrılık oldu
Şu kalp, aşkı bir kere görmeye dursun hep ister
Aşk bir defa yaşanan bişey değildir aslına bakılırsa
Hani sevdim mi tam severim tek severim ömür boyu olsun deriz ya bunun pek tuttuğunuda zannetmiyorum
Tamam, çok severiz çok üzülürüz hatta bazılarımız intihar bile ediyor
o acıyı unutamayacağımızı zannederiz
Acıyı değilde yaşananları unutamayız belkide biraz
Gerçi bize acı da yaşadıklarımızın içinde verilir
Bazen yolda bazen bir radyoda dinlediğimiz bişeyler hatırlatır onu bize
Ama bu ömrümüzün sonuna kadar acı çekmememiz gerektiğinin ispatı olmamalı
Bazı şeyler birazda bizim elimizde
Yeni aşklara yelken açmazsan doğru limanı bulamazsın...
Şıpsevdi olmak yada ayran gönüllü olmak insanı karaktersiz yapmaz ki
Oysa ki kimse sormamıştır o insana neden hep seviyorsun diye
Bazılarımızın sevmekten başka ne çaresi ne de beklentileri vardır
Mutluluğu bulana kadar koşmak, kimseyi haksız yapmaz ve çekilen her acı bu yolda fedakarlıktır
Önemli olan mutluluğun dozunu fazla abartmamak ne kadarıyla yetineceğini bilmektir...
Emrah Ateş...
Not: deneme yazısıdır...
Emrah Ateş
16.05.2008 Saat: 11:10
|
|
