Masum bir tebessümdü, gözlerinde gördüğüm,
Yaralı yüreğimde, ilmik ilmik ördüğüm…
Çözülmedi bir türlü, bu ayrılık kördüğüm,
Bakarken hüzünlüydü, Cam kırığı gözlerin!
Lavlarını püskürten, volkan vardı içimde,
Bir ışık görmüştüm, göz alıcı biçimde…
Sensizlik yatıyordu, yalnızlığa seçimde,
Ağlarken hüzünlüydü, Cam kırığı gözlerin!
Hep yanında olurdum, sevincinde tasanda,
Mutluluk çizilirken, kalan resim masanda
Hala kilitliyim ben, yalnız gönül kasanda,
Çağlarken hüzünlüydü, Cam kırığı gözlerin!
Ağırladın sevdamı, şimdi kalpten gitmiyor,
Üzüntüye sarındım, bu hicranım bitmiyor
Ellerim elindeyken, bırak deyip itmiyor,
Tutarken hüzünlüydü, Cam kırığı gözlerin!
Bu yalan dünya hüsran, bir gülsen bin ağlatır,
Dağılmışken saçların, apar topar bağlanır.
Gam yüklenmiş bu yıllar, boş mezarlar sağlatır,
Susarken hüzünlüydü, cam kırığı gözlerin!
Yüce Allah büyüktür, kullarının yanında,
Onun sonsuz sevgisi, bir tek senin canında
Terk ederken dünya’yı, bu son nefes anında,
Giderken hüzünlüydü, cam kırığı gözlerin!
Hakan KURTARAN
06.05.2008-Aydın
Hıdrellez
hakankurtaran 20.05.2008 Saat: 13:32
|
|