Bir haber geldi, içimdeki rüyayı sonlandıran.
İstekler arzuların çırpınışına katıldı.
Yorgun kalan ellerim ayıldı, birdenbire.
İrkilen bir günah dönüşümü oldum.
Sonunda buldum, aradığım bütün yaşamları.
Çünkü sevmekti, en sisli perdeleri dağıtan.
Tozlar ne kadar da hoş görünüyor, saçlarında.
Ağaran bir telaş var sanki, dalgalanmalarında.
Birdenbire uzanmak geliyor, içimden.
Denizin üzerinde yürümek geliyor.
Gecenin sancısında zindan yatakları.
Alev kapanında bölünen isteksizlik.
Hınçla çalkalanan omuzsuz düşler.
Açılmayan bir kapı var, bende.
Derinime işleyen bir demirci ocağı var.
Kor oldukça yeniden canlanıyor, aşkım.
Sen yeniden sen oluyorsun, bendeki bende.
Bir ruh daha yetişiyor, kanımda dolaşan varlığına.
Bedenim kendinden geçiyor, aşkın boşalan testisiyle.
Yıkılan yangınların arasındaydı, kundaklanan düşler.
Vadiler ayrılık sarmaşıkları içindeydi, sen bende doğarken.
Ölümü uyandırıyordu, beni unuttuğun her gün.
Ne de olsa sevmek kadar sonsuzdu, benim doğuşum.
Çürümüş yalnızlıklar yapılandırıyordu, kesiklerin içini.
Şimdi nereye uzanacağımı bilmeden,
Kalemimi oynatıyorum, bir yere sığınır gibi.
Ama kendimden geçerek,
Ama gerçeğin yüzsüzlüğüne uzanarak.
Arkama bile bakmadan, alev tacıyla.
Sefil kralların unuttuğu halk tabakasıyla.
Nice zaferleri sevgi denen silahla kazanarak.
kudret alkan
26.05.2008 Saat: 10:47
|
|
