Geceyi sorsam kadehe.
Gönül çelen yıllar gibi.
Dökülsem, sonsuz seslenişlerin ardına.
Bir yalnızlık gibi aksam, koynuna.
Hiçlik içindedir, burcumdaki güneş.
Derin mizaçlar altındadır, dökülenler.
Kararan bir günah cevherinde,
En derin yansımalar çelişir.
Ağlamanın katındadır, uçsuz gözyaşları.
Kalemin törpüsünde,
Dolanan bir hükümlülük vardır.
Bunun içindir, şairin bakışları.
Yüzünde bitkisel bir boşalım.
Gönlün infaz mürekkebinde,
Tutku dolu mırıldanışlar.
İçten içe ağlayan bir kedi.
Önünde nankörlüğe yenilen bir ciğer.
Durgun ve dökükler içindeyim.
Bir varlık penceresinde,
Güne karışan gölgeler arasında,
Kendime yol alıyorum.
Ama unutarak, ama anımsayarak.
Servet peşinde koşmaksızın.
Ana yurda düşen özlem gibi.
Hiçe sayılan yıllara rağmen.
Tüm imkanların dışında.
Ömürlerin volkanik tepelerinde,
Güneşe bakan sisler gibi.
Uzayan mecburiyetler gibi.
Sessiz hiçlikler denizindeyim.
Kelime avlıyorum, nefessiz boğazımda.
Hiçbir şey akmıyor.
Geçit vermiyor, yalnızlık öksürüğü.
kudret alkan
26.05.2008 Saat: 10:48
|
|
