Asirlardir Yaşiyorum Ben Sende
Bir şeyler fısıldıyor gözlerinin yeşilinde ki buğulu bakışlar, gecenin girdabında saklı aysı rüzgarlara. Dört yanımı sarmış yılgın bakışlarının kirli umutları.Ben hala ürkek bir çocuğum be sevdalım. Çek gözlerini üzerimden, korkuyorum kuytu bakışlarında ki deruni elemden. Ne sen sor, ne ben anlatayım, tarifsiz bir hüzne esir olmak da ne demek. Ben değilim bu kılıfından taşan gamlı yürek. Hasretlik çekmek yakuttan bir yelek. İster giy, ister kaypak kaypak seyret. Ne demek geceler boyu kederlenmek. Yanımdasın ya burada, gözlerin gözlerime bakıyor ya. Uzak da olsa fısıltısını duyuyorum ya nefesinin. Gel gör ki sığmıyor bu minik yüreğe bu koca sevda. Omuzlarımda onca yükün vebali varken, birde sen çıkıyorsun neferi köhnemiş sırtıma. Koşuşturuyorum bilinmeyen çamurlu sokaklarda. Üstüm başım bela içinde. Kerpiç evlerin bacalarından tüten dumanlar, gece lambalarının ayyaş ışıklarında kayboluyor. Akşamın deminde düşüyor bütün sahipsiz yıldızlar üzerime, adını bir bir ezberledim bu sokakların. Varoşlarda aşkı kılıfına sokmanın, tepede ki ayın ve yürekte ki sevdanın. Adını bir bir ezberledim bu yalnızlıkların. Çek gözlerini üzerimden, ben hala ürkek bir çocuğum korkuyorum. Gözlerin bende can alıcı bela. Ne serseri sokaklar saklıyor beni nede tepede ki ay. Üzerime düşen bakıp bakı sair-i-mechul |