Hep böyledir, çok hüzünlüdür,
Son kez gidişler.
Hiç kimse gülmez, gözlerde hep yağmur gibi yaş vardır.
Getirilipte musalla taşına konduğunda,
Boğazında koca bir düğümdür,
Söyleyemediklerini.
Hep söylemek istemişsindir;
Ama ya zaman olmamıştır,
Ya da koskoca bir gurur.
Söyle şimdi neye yaradı,
Yaratamadığın zaman.
Kıramadığın gurur.
Faydası yok artık,
Musalla taşına yatırılmış,
Gözünde yaş, boğazında düğüm olsa da,
Çok geç artık.
Ben derim ki;
Son kez giderken,
Bırakmayın herşeyi;
Ne zamansızlığı,
Ne gururu.
fatma_hasbioglu
10.06.2008 Saat: 07:51
|
|
