Akşamları severim sessiz ve sakindir
Lakin ışıklar yanmaya başlar pencerelerden
Yavaş yavaş korkmaya başlarım
Çünkü her yanan ışıklı evin bir derdi vardır diye.
İçimde bir ürperti duyarım nedense
Sebebsiz ama içgüdüsell belki benimkisi,
İsterim herkese eşit şartlar ama
Lakin kimin eşit şansı varki bu dünyada
Bütün canlılarda bu böyle ,
Büyük olan küçükleri ,güçlü olan güçsüzleri,,
Nedendir bilinmez, tabiatın kanunu galiba
Sen savaşacaksın ,güçlü olmak için, çaren yok
Yanan ışıklar kararmasın , kalma sakın çaresiz
At kendini sokaklara, kırlara, bayırlara
Bak onlar da bazen çaresiz boynu bükük
Yılma bunlardan hayat tecrübesi diye düşün.
serap_sarisen
10.06.2008 Saat: 08:06
|
|
