Şu an;
Saat onaltı,
Tam iş çıkışın,
Kapıda görünüyorsun,
Siyah uzun saçların, bal rengi gözlerin,
Ve unutamadığım gülüşün.
Sahte bir gülüşmüş o,
Bunu yıllar sonra öğrendim.
Yüreğindeki kanayan yarayı,
Unutmak için.
Ne vardı ki?
Oküçücük yüreğinde,
Yıllarca kanadı durdu.
Her şeyi öğrendim ama,
Çok geç oldu.
Şimdi ne saat onaltıda,
Sen işten çıkıyorsun,
Ne de unutamadığım gülüşün var.
Ne kadar zormuş meğer,
Hiç bir şey bilmeden yaşamak,
Seni yalancılıkla suçlamak.
Oysa benim duyduklarım,
Saçma sapan sözlermiş.
Sen ne asil bir kadın mışsın,
İşinden saat onaltıda çıkan ,
Yüreğindeki kanayan yaraya,
Yenik düşenGÜZEL KADIN.
fatma_hasbioglu 16.06.2008 Saat: 13:46
|
|