Ben hep baharı sevdim,
Ogelince yapraklar yeşerir,
Çiçekler açar,
Meyveler oluşurdu.
Ben hep baharları beklerdim.
Bahar gelince;
Anneme, babama, kardeşlerime,
Kavuşurdum.
Güneş sıcak yüzünü gösterir,
Ben iyileşirdim.
Bilirdim ki diğer baharı da ,
Göreceğim.
Bazen korku dolardı içim,
Ya bahar gelmezse!
Ya bulutlar güneşin önünü kapatırsa!
Ben baharları beklerdim;
Hasta yatağımda, uzak bir şehirde,
Yapayalnız, tek başıma.
Baharla beraber gelenler dönerdi.
Biliyorum birgün geldiklerinde,
Ben olmayacağım,
Yatakların birinde, birden içim ürperirdi.
Sonra birgün;
Hep baharlar bana geldi,
Ama hep gözyaşlarımla.
Annem , babam ve kardeşlerim,
Ne baharı, ne beni bir daha göremeyeceklerdi.
Şimdi ben uzakta değilim,
Onlar bensiz çok uzaktalar.
fatma_hasbioglu
16.06.2008 Saat: 13:55
|
|
