yılmaz sayiner şiirleri » 'Anlıyordu' şiiri

Kara, kara bulutlar devriyedeydiler yukarda
Tanrıların gözyaşları düşüyordu ıslak, ıslak
yağmurdan kaçmaya çalışan çift
yürüdü saçak altına geceye yaslanarak
göğüs kafesinde ki kurşun asker
kalk borusu yerine yat borusu çalıyordu
İçindeki közü de söndürmüştü yağmur
Yıldızlar sanki ipin ucunda sallanıyordu
Kadına şefkatle baktı yüreğindeki çatlak
sızdırıyordu

Sakin yağmursuz bir bankete göçtüler
Adam tedirgin kadın firari gözleriyle
birbirlerine bakar gibi yaptılar
açmadan düşüyordu yerlere göz kapakları
sözler düşüp dağılan buz kristalleri
yürekler giderek yırtılırken kalktılar
Adama acıyarak baktı yüreğindeki çatlak
sızdırıyordu

Buharlaştı şebnemler ısındıkça güller
son yaprağını da yoldu açmayan tomurcuğun
Şüpheli gülüşler ve bebek elleriyle kadın
çifte su verilmiş dilini zehre daldıran
ateşledi mermi sözcükleri dudaklarından
Tedirgindi adam aysbergdi gözlerinde yüzen
bakışları imdat verse de yüreğindeki çatlak
sızdırıyordu

Ayrıldılar
Gölgesine basarak yürüdü adam
Öyle sıkmıştı ki dikenler eline battı
Yapraklarından kan sızıyordu
Gülünü fırlattı yere attı
Hava soğuyordu kadın gölgesini sırtladı
Şüpheli gülüşü bebek elleriyle
Bıyık altından adama el salladı
Anlıyordu

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-08-30 13:58:56 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » yılmaz sayiner şiirleri » 'Anlıyordu' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » yılmaz sayiner şiirleri » 'Anlıyordu' şiiri

yılmaz sayiner

Sairin (yılmaz sayiner) diger siirleri: