Ah ulan ah!
Mutluluk bize hiç gelmedi ki.
Bazen bir yudum sigaradaydı;
Bazen iki duble rakıda,
Ve mezesi de olunca yanında;
Mutluluk Üsküdar Meyhanesi'nde,
Sabri Abi'nin yanındaydı,
Onca derdi unutmak uğruna.
Ve ''Muhabbet baldan tatlıdır'' derler ya,
Cabasıydı manzara da.
Ah ulan ah!
Mutluluk bize hiç gelmedi ki.
Gecenin ıssız ve de karanlık sokaklarında,
İki goldü attığımız.
İhanet de yoktu hani;
İlki bizim, ikincisi sizin.
Mutluluk, anlayacağınız,
Eşitti Üsküdar'da.
Ah ulan ah!
Mutluluk bize hiç gelmedi ki.
Kendi gölgesinden kaçamak,
Üç beş şiiriydi adamın, vazgeçemediği.
Ah! Mısralar!
Bize iyilik elçisi,
Sevgiliye naz bekçisi.
İki yüzlü mısralar.
Mutluluk, cümle zerreciklerindeydi adamın;
Mısralarda yani,
Yani harf,
Yani hece.
Mutluluk, bir bilmeceydi bize.
Ah ulan ah!
Mutluluk hiç gelmedi ki bize.
Peşinden koştuğumuz hayallerdi, çaresiz.
Erkek adamız hani;
Estiğinde kafamıza,
Omuzlar dik,
Bakışlar yan,
Tesbihler de elimizde.
Mutluluk, takım elbiseleri giyip,
İki tur atmaktı Taksim'de.
Burak Bican 23.06.2008 Saat: 12:27
|
|