Neylersin yaşam böyle!
Koşuşturup durmak, sarıdan yeşile!
Gündüzden geceye, Nisan'dan Eylül'e…
Koşuşturup durmak, umutların peşinde.
Bazen bahar düşleriyle koşarken geleceğe
Bir de bakarsınız ki; ah, heyhat!
Kış olmuş anılar, geçmişin bir yerlerinde
Koşarken siz, çılgın bir pembenin peşinde.
Sonra da kapılıp umutsuzluğa
Kapılıp olumsuz duygulara
Derseniz ki, “Bahar nerde, yeşil nerde
Ve kaç güz geçti, gelmedi yaz niye?”
Derim ki size, daha son demi değil bu ömrün
Ve daha bitmedi gelecek!
Bilin ki, bu sonsuza dönen bir tekerlek .
Mutsuz bir boşluk gibi görünse de gelecek
Yine de, geleceğe yürümek gerek…
Hem de güzel şeyler bekleyerek.
Çünkü: yaşam sürecek bir şekilde
Siz isteseniz de istemeseniz de.
Başa gelen çekilecek bir biçimde
Ve güç takat yetmez bunu önlemeye.
İyisi mi koyuverin kendinizi
Yüreklerinizin götürdüğü mevsime.
16.05.2006 Antalya
Nazmi Öner
01.07.2008 Saat: 09:35
|
|
