Özleminde ıstırap üflenen, dayanılır kılan, neydir
Sevgili; batan da, doğanla, aynı şeydir
Ne dikildin, niye karşıma?
Bir sen mi kaldın haneyi viranede?
Aranırımda ışıltılar vuran, tek gülümser hatırama
Semah dönmede bir iç, gönül arşıma
Ne dikildin, niye karşıma?
Sabahı oldu mu? Ki akşama
Çıplaklığın koynuna soyundum bakış atana
Gücelen, bin bir nazla, naz salan
Kahrolsam yeridir, şimdi batana
Mazinin uzağında, bana fer kalan
Ne dikildin, niye karşıma?
Sabahı oldu mu? Ki akşama
Özleminde ıstırap üflenen, dayanılır kılan, neydir
Anımsamalardır ki gönlümce büyük
Deme hiç, mazimiz mi gelir sana yük
Hatıratta hatırlanan dün gibi süyük
Sevgili; batan da, doğanla, aynı şeydir
Ne dikildin, niye karşıma?
Sabahı oldu mu? Ki akşama
Seraba durdursam gönülü, batana.
Dışta ölmüş, gönül mezarında yatana.
Bir nicelenim ki içte, ışıltılar katana.
Sevgili; mazi durur, dirilir, sevgi alıp satana /en az aldığı kadar karşıya vermek, sürdürülebilir kılmak
Bir sen varmışsın sen, haneyi gönülde
Yaşanır dururmuş Nicelim, hala ömür sönümde
Ören de çıkarırmış, diriyi ölümde
Ahır baş durur, hemen önümde
İyi dikildin, iyi karşıma?
Umarım şafağı olmuştur ki akşama
Bir sen varmışsın sen, haneyi gönülde
Ahır baş durur, hemen önümde.
26 02 2007
Bayram KAYA
Bayram KAYA
15.07.2008 Saat: 12:29
|
|
