ibrahim zarifoğlu şiirleri » '..özgürlük melankolisi..' şiiri

..özgürlük melankolisi..

İlk kez indim bir deniz kıyısına
İlk kez üzerimde meltemin ılık pençesi..
Dalgalar yüreğime yüreğime vuruyor
Gittikçe ufalanan bir kayaya dönmek üzere sırça bedenim
Ilık kumlarda çırpınıyor hafif yeşil tonlu ıslak gözlerim
Mehtap delişmen bir kız avuçlarımda
Özgürlüğüm kadar korkak/
içimde sır düğümü serseri esintilerim..

Önce gözlerimiz kavga ederdi sonra ellerimiz/bedenimiz ,
Sen turuncu olurdun veya türkuaz bense yeşil
Dağlar kilitlenirdi alev dudaklarımıza
Yağız atlar önümüzde uçardı yelelerinde özgürlük
Kiraz kokulu göl kenarından yükselirdi güvercinler
Meltemdi fırtınalar avuçlarımızda
Nefeslerimiz ; doyumsuz melankoli..

Deniz kadar serin ve berrak/
dalgalarda coşku taşırdı yüreğimiz.
Bir tek akıldı sahiplenemediğimiz
Bilincimiz özgür bir vadi kadar sonsuz..,
Olmasına rağmen delişmen bir dere kadar kıvrak ;
Hep hasrete uçardı kanatlanırdı sımsıcak duygularımız!..

Kahredilmiş delişmen bir duygu yaşadıklarım!..
İçimde patlıyor yanardağ duymuyor kimseler.!
Alevlenen kızıl çınar dalına dönüyor kollarım
Karıştı yine dallar arasında silah ve kuş sesi
Korkulu bir gölge beni takip ediyor yalnızlığım
Kayıp büyüdür köşede saksıda zaman, geçer sessizce asırlar
Diyemem kimseye ;Gittikçe uzaklaşıyor dostlarım..!

Gökyüzünü kıskanıyorum !
Aldırmaksızın ruhumun işveli takıntısına.
Yalnızlığın kanatları kanatlarım
Kırlangıçlar kadar hür/kartal kadar cesur ve asil
Kendince kızgın kumlara direnen
Bir topal martıyım kimselerin bilmediği ?!
Kayalarda iz bırakarak beni ele veren ayak seslerim
Ulaşılmaz denizlerin maviliğine inat
Sonsuzluğa yelken açmış, inadına
Gri renkli bir bulut gibi koşuyor içsel esintilerim!..

Uzaklar son hayalimdi.
Her gün yeni bir umut ;
Her gün ufukta batan sessizliğimdi/kimselerin duymak istemediği.
Beni terk eden gemilerdi özgürlüğün şarkılarını fısıldayan dalgalara
Gecelerdi aydınlığımı sarmalayan kıskanç
Duyduğum sadece tayfalara bağıran bir sesti
Sesti gittikçe kaybolan uzaklara
Alevini yutan bir fenerin susuşu gibi..
Kelimelerimde bir çığlıktı serenat.

Uzakta evlerin sarı ışıkları düşerdi gençliğimin bahçesine
Sakin bir köyün tozlu yollarında gelişip-kaslaştı ayaklarım.
Yorgun büyüdü yıllarım/yüzümde maske utangaç konuşmalarım
Mevsimler gelir geçerdi tadına hiç doyamadığım
Sığınıp kuytu gölgelere sesimi sakladığım
Kimseye diyemediğim/korkum oldu özgürlüğüm/aşklarım
Köy çeşmesi şahidim
İçimde bir ur gibi büyüdü zaman..

Çocukluğum bir kızılcık kuşuydu.
Kafesimin anahtarını düşürmüştüm kör bir kuyuya
Sokaklar benimdi ,hiç bilmediğim loş ve karanlık caddeler
Sararan rengini yitirmiş bir nice tarla/bağ
Balığını kaybetmiş dereler, saçlarını ağlayarak tarayan söğüt
Koca kasabalar, salkım saçak yollar ,heyula yüzlü binalar
Ah çocukluğa hasret duygularım !
Kafesimden ayrıldığım gün,yüreğini yitirmiş can gibi
Çocukluğumu kaybettiğim özgürlüğüm/masalım/anılarım..?!

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-12-01 22:21:46 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » ibrahim zarifoğlu şiirleri » '..özgürlük melankolisi..' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » ibrahim zarifoğlu şiirleri » '..özgürlük melankolisi..' şiiri

ibrahim zarifoğlu

Sairin (ibrahim zarifoğlu) diger siirleri: