|
|
|
| Buraya Reklam vermek istermisiniz? |
|  |
“Ya bu şehir” gençliğimi verecek bana
“Ya ben” bu şehirden ayrılacağım...
Toprağım şehre uzak benim.
Kalabalık metropollerde
Kimse bilmiyor
Senin için ağladığımı;
Kimse gözlerime
Vakitsiz ırmaklardan bakmıyor.
Toprağım şehre uzak benim.
Söylemedim henüz kimseye
Ağlamasınlar benim için
Benim için yakmasınlar
Geceleri kandilleri
Olmasın kimse benim gibi
Kimse benim gibi olmasın.
Toprağım şehre uzak benim.
Göğün beyaz bulutları
Bir ilkbahar gecesinde
Yağarken üzerine
Annemin mezar taşıdır
Yağmurlardan ıslanan
Ve yağmurlar ıslatırken mezar taşlarını
Gönlüme annem dolar
Gözlerime yağmur damlaları
Bakmayın toprağıma
Toprağım uzak benim.
Ağulanmış bir hayatın çetelesini
Koparamadım albümlerden
Sırdaşım olmadı ki hiç kaldırımlar
Yağmurların ağladığı kadar
Nefretle baktı
Bu şehir yüzüme.
Pişmanlıklarımı fırlattım
Apartman odalarına.
Duvarlarda asılı resimler
Bana ait değil.
Çünkü :
Ağlanmamış tüm anılarıma
Bedel olsun için
Vazgeçiyorum
Rötuşsuz vakitlerden...
Toprağım yağmur benim.
Bir damla su kadar
Hacmim kaldı
Yeryüzü atlasında.
Mezarla büyüdükçe
Ben küçülüyorum.
Yakında,
Ismarlanmış yürekler
Satılacak dükkanlarda.
Yedeksiz bir hayatın içinde
Yıldırımlar çarpacak sahtelikleri...
“Ya bu şehir” toprağımı verecek bana
“Ya ben bu şehirden” ayrılacağım...
27.11.98 Adana
idris KUZHAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
| |
| |
|
Ortalama Puan: 0
Toplam Oy: 0
|
|
|
