Küçük bir çocuktu o
Hem öksüz hem yetim bir çocuk
Saçları kıvır kıvır
Gözleri boncuk boncuk.
Bir elinde boya sandığı
Bir elinde fırça
Elleri boyalı
Mavi gözlü ,utangaç
Gözleri yaşlı ,yüreği pek ,
Gözü tok
Ayağında papuç ,
Cebinde metelik yok.
Asla kimseye minnet etmez
Başı dik ,gururlu
Eğilmez ,bükülmez
Onurlu çocuk.
Siftah yapamadığı bir gün
Çok acıkmıştı
Arkadaşına uydu
Bir somon alıp kaçtı
Hemen yakalandı
Celseler yapıldı
Maddeler sayıldı
Suçlu bulundu,
Yakalanıp kollarına kelepçe vuruldu.
Mapushanede gün saydı
Artık o da nefret ve kin doluydu
Oysa daha dün
Doğan her çocuk gibi
Umut ve sevgi doluydu.
Umitleri hayalleri vardı
Bir somon çalmanın
Bu kadar büyük suç olduğunu
Bile bilmiyordu,
Gidecek hiçbir yeri yoktu.
Çoğu gün köprü altlarında
Sokaklarda kaldı
Bir gün alnındaki damgayı söküp
Onurlu yaşayabileceğini umuyordu.
Gücü yetmedi ,söküp atamadı
Biri tutsa elimden diyordu
Tutmadı hiç kimse elinden
Bir hataydı çocukluktu
Yapmam bir daha dedi anlatamadı
Anlamadı kimse dilinden.
Oysa her gece geleceğe dair
Güzel hayaller kuruyordu
İtildi kakıldı
Ama yılmadı
Masumluğunu biliyordu
Çok gayret etti
Sonunda usta oldu
Çırakları ona usta
Bazıları ise hala suçlu diyordu
İtilmese hiç suçlu olur muydu
Tutulsa elinden doktor, mühendis,
Savcı, hakim yada polis
Belki de öğretmen olurdu
İdris Akmetin
14.08.2008 Saat: 14:44
|
|
