Öyle Bir Gün Ki...
günlerden ay ışığı
mevsimlerden meleşme mevsimi,
ve hıçkırık tutmuş gökyüzünü
namlusunda şimşekten mermiler sürülü
Öyle Bir Gün Ki...
kavun sarısı mutluluklar astığım balkona seranatında bahardan izler taşıyan esmer bir kuğu konmuş yanaklarındaki güller renk renk açmak istiyor
yakasına limon kokulu gülüşler iliştirip gezintiye çıkan kehribar bir bulut dişi bir sazendenin tül eteğinden uykuma avuç avuç rüya atmak istiyor
Öyle Bir Gün Ki...
anam çatıda bulduğu yanakları al al üşengeç bir gökkuşağını iğde kokulu elleriyle nakış nakış örüp yaralı göğsüme takmak istiyor
nurunu yitirmiş paslı gecenin saçlarına bir avuç gümüş karanlık serpen babamın kuşlara gökyüzü gözleri maviş maviş bakmak istiyor
Öyle Bir Gün Ki...
şehirdeki tüm itfaiyecilerin söndüremediği bir kıvılcım yüreğimde küllenen ateşi yeniden alev alev yakmak istiyor
suyu tükenmiş bir nehir kendine eş tuttuğu anası kayıp bir kuzunun meleme sesinden hüzünlü şarkılar yakıp şırıl şırıl akmak istiyor
serçe ile muhabbet eden yaprak, eskicide unutulmuş bir sevgi ve yatırdaki dervişin yüreği kıpır kıpır, ayaklanıp kalkmak istiyor
....
Öyle Bir Gün Ki...
/güvercin olmuş bütün kar taneleri
uykuya doymuş da bin yıldır durmadan akan ırmak
güneşe serdiğim rüylalar halâ terli/
...
//hayat dediğin kiraz fidanı... zevkten dörtköşe mezarında
can hıraş kanat çırpıyor...rüzgara sevdalı uçurtma
terinde yakamoz yüzdüren analar...yağmur ormanı
öldüğü gün doğan babalar...kurumuş asma dalı//
..
Öyle Bir Gün Ki...
.
2006
*tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006
