En güzel ŞEY
Dönüp baktıkça eskittiğim günlere,
Bebekliğim, çocukluğum geliyor gözlerimin önüne,
Yağan karla ilk ne zaman tanıştım ben,
İlk ne zaman çiçekleri kokladım hatırlar mısın anne?
Kimi zaman her şey dün gibi,
Kimi zamansa asırlar geçmiş gibi,
Zaman nasılda esip savurmuş yaşanmış bir geçmişi
Oysa bebekken babam “yarın bayram kızım” derdi.
Sabahı beklerdim heyecanla,
Ben bekledikçe sabah hep gecikirdi.
Aslında sabah hiç gecikmemiş.
Ben farkında değilken, sanki ben uyurken,
Bütün renkler değişmiş, ben değişmişim.
Oysa ben hayatın rengarenk olduğunu düşünürdüm hep,
Ama şimdi öyle mi anne her şey biraz gri biraz kurşuni
Anne! Ne güzel bir kelime,
Tutunca ellerini içim ısınırdı,
Isıtırdı beni sevildiğimi anlatırdı her sıcak kelime.
ne zor büyürmüş evlat,
Nasıl da insanın içini yakarmış yavaş yavaş,
Onun her damla gözyaşı kalpte olur bir ırgat,
Parçalar, çapalar, biçer mutluluğu,
gözyaşı dinene kadar
Hep çalışır o orak ve o ırgat.
Şimdi anlıyorum, ben hastayken saçımı okşayan, bir çift mübarek el.
Her nazımı çekerdi, of demezdi hiç, anne sevgisiymiş anladım ki herşeye bedel.
Siz olmasaydınız eğer,
Ben olmazdım,
O olmazdı, Can olmazdı.
Yaşanacak en güzel şey,
Anne olmakmış meğer.
11 KASIM 2002 PAZARTESİ 14.47
GUL YAZGANARIKAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
