Yaşarken ölmek bizim işimiz değil bir tanem
Daha gökkuşağında sıralı umutlarımızı tek tek toplayamadık
Papatya çağına erken girdik ama kızıl gül zamanını görmedik
Biliyorsun yolumuzun üstünde duran tek mevsim ilkbahar
“Liseli günlerimize yeniden dönmek?” Ah, yapabilsek
Yanlışlarımızı, yanılgılarımızı birer birer masaya koyabilsek
Delikanlı günlerimizi yağmursuz, fırtınasız adam gibi yaşayabilsek
Anlardık yolumuzun üstünde duran tek mevsim ilkbahar
Alp dağları ne yaparsa yapsın sevdiğimin umutlarına geçit vermezdi
Şehzade'nin kalbinde Kafdağı denilen gurbet yeşeremezdi
Ömrümüzün öteki yarısını bohçalayan geceler yıldız yıldız biterdi
Avuçlarımıza düşerdi yolumuzun üstünde duran tek mevsim ilkbahar
Yok yok, geriye dönüp bakmak, anılar denizinde izler aramak
Yaşarken ölmek bizim işimiz değil bir tanem
Kafdağı'nı yıktık ikimiz, Alp dağları desen geride kaldı
Görüyoruz yolumuzun üstünde duran tek mevsim ilkbahar
Sen ruhumun ikizi olup çıktın, nakış nakış kalbimdesin
Umurumuzda değil ne Mecnun, ne Leyla; Ferhat önde gidenimiz
Göğsü kınalı bülbüller en güzel şarkılarını bizim için söylüyor
Kilitlendiğimiz yolumuzun üstünde duran tek mevsim ilkbahar
16 Kasım 2007
