Olduğundan şüphe duyduğum
Şekli şemali belirsiz bir sevginin,
Yokluğundan habersiz olduğum
Mahzen karanlığında parıldayan gözlerinin
Sırrakadem arifesindeyim; tuhaf! ...
Daldırdım gözlerimi şüphenin derinliklerine
Aramızda birkaç gezegen,
Emanetin sadece acılarmış
Nasılsa? ? ... bıraz sevecen,
Yırt gecenin sessiz çığlığını ve uzaklaş benden
Dur! Önce aydınlansın hertaraf! ...
Bilirmisin...
Sana yazdığım ilk şiirin son harfi
Alfabede 99’uncu
Seni ötesinde benimsemiştim değerlerin
Berisindeki sevgiler zaten sonuncu...
Güneş korkmuştu, sevgimin sıcaklığından
Ne hikayeler yazmıştım yalan sevdalardan,
Yüzyıllar, devirler arası yol almıştım
Pamuk prenses bile uyumuştu, bir hayalet masalımdan...
Ve seni;
Düşüncelerle duyguların savaş alanına
Yaratılış ile yokoluşun en karanlık noktasına
Sonsuzluğun ve yaşanılan her anın
O pamuk ipliği çizgisine hapsettim ikametgahını,
Yuvasındaki karıncalara tek tek
Dağlardaki kurtlara, kuşlara
Deniz dibindeki balıklara bir ah çekerek
Yeryüzüne ve göklere
Tüm peygamberlere ve ALLAHIMA şikayet ettim! ...
Kendini zorlama...
Benim gördüğün varlığın,
Yitirdin bu yüce sevgiyi, ağlama
Bir Hayalettir artık, ben sandığın................
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
