Saate baktım onbire çeyrek vardı
"Geç olmuş, ben kalkıyım artık" dedim
Gözlerime baktın, gülümsedin
"Sen bilirsin" dedin
Odandan çıkarken şakalaştık
Güldük sonra
Çıkarken "hoşcakal" dedin
İnerken merdivenlerden
Ayağım kaydı, güldün
Baktım, el salladın ardımdan
O son bakışın aklımda
Çıktım apartmandan
Bir sigara yaktım kapının önünde
Ufaktan kar atıştırıyordu
Saçlarım ıslanıyordu
Yürürken düşünmeye başladım
Kırk tilki dolaşıyordu beynimde
Değmiyordu birinin kuyruğu diğerine
Sen vardın aklımda
Sokağın sonunda sigaram bitti, attım
Başım önde
"Dese miydim acaba?" diye düşündüm
Yürüdüm
Saçlarım ıslanıyordu
O son bakışın vardı aklımda
Ne kadar güzelsin bir bilsen
Bir o kadar da iyisin
Meleğim benim
Çıkmadın aklımdan yol boyunca
Dalmışım
Soluma bakmadan geçerken karşıya
Zor durdu araba
Kornaya bastı uzun uzun
Güldüm
Başım önde
Tekrar yürüdüm
Sen vardın aklımda
"Neden?" diyordum kendi kendime
Söylemek neden bu kadar zor
Anlamı var mı sen bilmedikten sonra
Bir zamanı, bir yeri
Belki de bir şekli olmalı söylemek için
Dalmışım
Kırık bir kaldırım taşına bastım
Su sıçradı pantolonuma
Silerken güldüm
Aklıma geldi birden
Dans ederken pantolonumu kirlettiğin
Yürüyordum
Ufaktan kar atıştırıyordu
Saçlarım ıslanıyordu
Ama aklımda sen vardın
Yürüyorum... Yürüyorum...
Ne yollar bitiyor
Ne düşünceler
"Söylese miydim?" diyorum hala
Her seferinde bir dahakine diyorum
Seni bulduğumda
Konuşamıyorum
Kelimeler kifayetsiz kalıyor
Gözlerinde her dem erirken
Söyleyemiyorum bir kez bile
Karşıdan bir çift geliyordu
Sarmaş dolaş
Kızın elinde bir çiçek
Çiçeğin rengi mordu
Ufaktan kar atıştırıyordu
Saçlarım ıslanıyordu
Aklımda hep sen vardın
Haykırsam duyar mıydın sesimi
Koşup sarılır mıydın boynuma
Binlerce kez söylememe izin verir miydin
Geceme yıldız
Bahçeme çiçek
Yarama merhem olur muydun
Duysan sesimi
Koştum otobüse
En arkaya oturdum
Cam kenarına
Yanımda sen yoktun
Cama yazdım adını
İnerken sildim kıskandım başkasından
Yürüdüm
Hala ufaktan kar atıştırıyordu
Saçlarım ıslanıyordu
Yürüdüm eve doğru
Bitmiyordu merdivenler
Sabah bir umutla çıktığım kapıdan
Seninle olup
Söyleyemeden dönmenin
Buruk sevinciyle girdim içeri
Odama gitim
Üstümü çıkardım
Gömleğimi asarken
Baktım
Gömleğim mordu
Ne çok sevdiğini hatırladım o rengi
Dışarda ufaktan kar atıştırıyordu
Yanaklarım ıslanıyordu
Özlüyorken senleyken bile seni
Yokluğunu sen düşün artık
Uykusuz geçen her gecede
Bİr de sensizlik
Mıh gibi çakılıyor kalbime
Sonra
Sonrası yok işte
Tutamadım kendimi
Kendi kendime olsa da
Söyledim sonunda
"Seni seviyorum!"
