HÜSEYİN’E SESLENİŞ
Yiğidin yüreği bu kadar yaraşır,
Onuruna, yaşamına, toprağına
Mütevazı melekler der bunu
İnsanlığın tamircileri için
***********************
Bir virtüözün çalgısı bazen,
Bazen de duru bir ninni,
Anlatır durur acının öyküsünü
Mitolojik bir ironiyle, anlayana.
***********************
Gömmüştür acısını bu topraklar,
Koyaklarına, höyüklerine.
Bulamamıştır insanın oğlu
Bu acı madenini
Anlamayınca onu
************************
Mezopotamya’nın göbek bağını
Biz mi kestik, o mu kesti
Bizimkini bilinmez,
Kederden küfür savurur bu coğrafya,
Küfürbaz kürt gibi
************************
Yine bıçak sırtının alacası,
Hükmünü bağlamıştır yurduma.
İmanını acıyla karan,
Belanın çocukları
Alıp çıkınlarına yiyecek acıyı,
Uzun ve acılı asırlar boyunca,
Taştılar topraktan,
Taşırdılar toprağı…
************************
Taşırdı toprak; bir yandan adamları,
Bir yandan çamurdan adamcıkları.
Sakladı böğründe kimisini,
Cebinde kimisini.
************************
Toprağın üstü, merhametin astı idi,
Yeşerdi toprağın onurlu temsilcileri.
Getirmek için toprak üstüne,
Toprağın tevazusunu.
******************************
Çağırdı bir gün bir melek onları,
Mütevazı melekler oldular sonunda.
İnmediler omuzlarından,
İnsanlığın tamircilerinin.
Ruhlarıyla şad ettiler toprağı,
Hüseyin’di tamircilerden birinin adı…
ŞİRİN
şirin
21.07.2006 Saat: 00:00
|
| |
| |
|
Ortalama Puan: 2.6
Toplam Oy: 5
|
|
