Son çağrımdı bu sana...
Uçup uzaklaşan ANKA’nın boynunda hislerim
Savururken gönlümden sevdamı rüzgar
Savruluyordu sana doğru ferman dinlemeyen yüreğim...
Dudağımda dua misali adın
Savruluyordum,
Bölünüyordum oysa ben iki parça!
Sevdam sana, ben uzaklara....
Senden kalan hatıraların ardından
Bir şiir tutturmuştum.
Eskidendi oysa bu şiirleri tutturmuşluğum
Pembeydi tomurcuğum şiirlerin dalında
Acaba hangisiydi çağırdığım...
Ve ben şiirlerin neresindeydim bilmeden
Takılıvermişim en güzel beytinde
Seni, yalnız seni seviyorum diyordum ki
Tükeniverdi o şiir ansızın dudağımda...
Son şiirimdi oysa bu sana!
Yeter miydi istemek
Şiirler biter, güller solardı.
Yetmedi bir tek benim istemelerim
Kuruyuverdi tomurcuğum şiirlerin dalında
Savrulurken bir yanım sana doğru
Yenik düştüm o uslanmaz gururuma...
Ve...
Gövdem gibi bitik düştü yüreğim.
Bir yanım umarsız sen
Bir yanım kayıp
Gözlerimdeydi artık son çırpınışlar...
Son çağrımdı bu artık
Tutuşan Zümrüt-ü Anka’nın gövdesinde yüreğim,
Dudağımda susuveren şiirler,
Çırpınırken sana doğru bir ben..........
Çırpınıyordum ben iki parça
Senli günlerdeki birikimlerim
İki yol çizdi.
Gönlüm de, yollar sonu çıkmaza düştü...
Son çırpınışımdı...
Yıldızlara bakıp da sana yazacağım
Yüreğimde yarım kalmış bir şiir
Savruluyordum...
Dudağımda “SEN, YALNIZ SEN” diyen son haykırışla
Savruluyordum ben iki parça!
Ve bölünüyordum,
Yüreğim sana, bedenim hasretleri yakışıyordu.....
