bir zamanlar gökyüzünde birbirlerini gerçektençok seven bir bulutla yıldız vardı.bulut gökyüzünün en şeker,en pembe bulutu yıldızsa:en parlak,umudu en çok yansıtan yıldızıydı.gökyüzündeki her varlık onların sevgisini kıskanırdı.tatlı bir kınskançlıktaıki onunkisi ama biri vardı ki bulut ve yıldızın ayrılmalarını yürekten istiyordu.hem de en yakın arkadaşı olmasına rağmen. bulut biraz saftı,kimseyi kıramazdı.yıldızsa bulutu için elinden gelen her şeyi yapabilir,herkese meydan okuyabilirdi.zaten onun için bir bulutu bir de çok sevdiği dostu peri vardı.bir derdi olduğunda gider periye anlatırdı..nereden bilebilirdiki perinin bir gün bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları içinkoz kullanacağını?bir gün nazar değdi bulutla yıldıza hiç yoktan bir sebepten tartıştılar.bulut çekti gitti hatalı olmasına rağmen.yıldızsa 'nasılsa bulutum beni sever dönecektir'diye düşünüp hiç birşey yapmadı.'döner geri'diye düşündü fakat hiç birşey beklendigi gibi gitmedi.bulut dönmedi.kim bilir,belkide cesaret edemedi dönmeye."her şeyin bitmesini göze alamam"diye düşündü.tek bir gerçek vardıki oda ikisininde çok üzgün olduklarıydı.gökyüzündeki iyilik melekleri bile ağladılar onların durumlarına ama ne fayda? ertesi gün yıldız onları en yakkın dostu periye anlattı.peri ise göstermelik bir hüzne büründü eline büyük bir fırsat geçmişti.artık hayatı boyunca kıskandıgı kişiye karşı kozları vardı elinde.o kişi en yakın dostu olmasına rağmen kullanacaktı kozlarını. hem de büyük bir zevkle.bulutun yanına gitti ve yıldızın artık onu sevmedigini söyledi.bulutsa üzüldü boynunu büktü ama elinden hiç bir şey gelmiyecegini düşündü.çünkü yıldız inatçıydı.bir kere olmaz dediyse bir daha olur demezdi.peride bulutun üzgün durumundan yararlanıp ona ona olan sevgisini itiraf etti. bulutta kimseyi kıramadığı için perinin,yıldızın yerine geçmesine izin verdi.yıldız günlerce kahrından kendini bile tanımaz oldu ve bu onların son görüşmeleri oldu.tabiki peride mutluluktan havada taklalar attı.taki bulutun yıldızı hatırlamasına kadar sürdü.bulut yıldızı aramaya koyuldu ama günler,aylar geçti fakat yıldızdan bir haber yoktu.ama tek bir şey vardı bulut yıldızı deliler gibi seviyordu.aradan iki buçuk ay geçti.yıldız daha fazla dayanamamıştı ve bulutuna dönmeye karar verdi.yıldız hiç bir şey olmamış gibi bulutla tekrar beraber olmaya karar veremişti ve yıldız bulutunu aramaya koyuldu. oraya baktı yok,buraya baktı yok ,sadece bir yer kalmıştı bakmadığı oda ilkbuluştukları aşıklar parkı idi.ama yıldız bulutunun oraya gitmeyeceğini tahmin etmişti.yıldız şansını denedi ve parka gitmeye karar verdi .yıldız parka vardığında ilk önce etrafa bakar kimseler yok. sonra gider bulutla ilk oturdukları banka oturur.orada bir kez düşünür ve bulutun gelmesini bekler.aşkından havanın karardığının bile farkına varmaz.yıldız oturduğu bankta uyuya kalmıştı.gece uykusunda rüya görmeye başlar. rüyasında bile canından çok sevdigi bulut vardır.ama bu sefer araları çok iyi,kırgınlık olmamış gibi ve sanki karı koca gibi yaşıyorlar.aradan geçer sabah olur. yıldız uyanmış ve ben neredeyim diye kendine soru sormaktadır.nasıl buraya geldim.şeklinde .yıldız parktan ayrılmaya koyulur. tam o sırada canından çok sevdiği bulutu gözüküverir merdivenlerden .yıldız bunu rüya sanar ve rüyalarda ters çıkacagından aldırış etmez ama bu bir gerçek ve bulut tam karşısında inanamaz hemen sabırsızlıkla birbirlerine koşarlar. ama birbirlerinin yanında olduklarının farkında değildir.AMA BU BİR GERÇEKTİ.İKİ AŞIK BİRBİRLERİYLE HASRET GİDERDİLER.VE BİR DAHA AYRILMAMAK ÜZERE YEMİN ETTİLER."BEN BU ÖYKÜYE DE BURADA NOKTAYI GÖRÜYORUM"
