Garip ama ben korkuyorum
Gitme derken bana, bir gün sen gideceksin
Güneşimi bastıracak karanlığın, ağlamaklı olacak hayatım
Ve hüzünlerle dolacak denizim, ışıksız kalacak şehrim
Masadaki kağıt, kalem, sandalye, sigara
Gideremeyecek hasretini
Tatları olmayacak yokluğunda
Ve solacak içimde, açmaya yüz tutan tomurcuk güllerim...
Sevmek güzel olsa gerek ama böylesi yakışmayacak bana
Böylesine acı, böyle dayanılması zor hatta imkansız
Yakışmayacak gidişin o güzel yüreğine, içtenliğine, doğallığına...
Unutmak mı?
Hayır asla unutulmayacaksın
Sen, bugün gibi yarında çıkmayacaksın aklımdan
Hızlanacak kalp atışlarım ve sık sık kesilecek nefesim
Ellerim titreyecek, bilinmezlerde kalacak düşüncelerim
Bedenim doğal dengesini yitirecek bütünüyle
Ve her şey sensiz, ağlamaklı olacak
Kırılgan şiirler ulaşacak sana adresi bilinmeyen
Yaşamadığın bir zamandan, bilemediğin bir yerden
Sana sitemleri olacak, farkında olmadığın belki de unuttuğun
Sadece sitem...
Korkuyorum gerçeklerden, korkuyorum senden
Sen hayatımın gerçeğisin, en gerçeği ve en acısı
Payıma düşeni alacağım elbette bu sevdadan
İçine sinmeyecek ama
Alacağım hüznünü, acını ve özlemlerini....
Sende umut ve mutluluk kalacak düşünmeden geçmişini
Haberin olmayacak batırdığım gemilerden
Olsun istemem
Sen üzülme, incinme...
Kim bilir belki yıllar sonra
Acılar batacak bir bir umutsuzluk denizine
Ve yeniden doğacağım hayata
Kimsenin yaşamadığı, yanaşamadığı
Eser’in Şehrinde olacak doğumum
Bilesin.......
