YAŞADIĞIMIZ MEVHUMDA HERKES BİR ŞAİRDİR.
|
|
Şiir , kimine göre bazen Bir alkış, bir sitem, bir gönül süzgeci, bir gözyaşı, bir başkaldırı, bir anlatım tarzı, bir düşünce dili, bir kabulleniş, sevgiliye bir gül, bazende bir diken, bazen hediye niyetine ipek, bazende yüreklere saplanan paslı bir hançer, bir bakış veya bir kaçış sevgiliden, diyardan, kendi gönlünden. veya gönlümüze notası olmasada, bir sızlayan şarkı, bir inleyen name! bazen hıçkırıkların boğaza düğümlenip gözyaşlarıyla kardeş olması, bazen yaren bazen ihtilal, bazen zafer, dolayısıyla bazende hüsran oldu. Düşman hiç olmadı.
İnsanı her yerde sıfatlandırdı. Hiçbir zaman insanlığa düşman kılmadı. İnsan duygularını örselemesine rağmen onu dillendirdi. Ne kadar çaresiz kalsada yürek sesini manalaştırıp insanlığa sundu.
Aslında ne kadar bir sûkûn olsada, gerçek manada sessiz çığlık olarak kaldı şiir.
Şiirleri okumalı ama yaşayarak ve anlayarak.... yoksa bu ne şiir olur nede şiir tadı... yani şiirin tadı düşüncede kalan ve sonsuzluklara açılan bir kapıda , dudaklarda özlenen bir buse, .avuçlarımızdan özgürlüğüne kanatlanan vuslat olmalı. Yinede şair; yazarken ölmeli dinlerken dirilmeli…… vesselam.
İşte, gönül süzgecimden süzülerek, düşünce duvarlarımın aynasından, kelimelere dönüşen harflerden ibaret mısralar,
“İnsan ! gönül hamalı olmaya görsün” …….
bizler yarınlar gibi umut doluyduk
yeri geldi hüsran bazende sevinç olduk
solduk bir çiçek gibi sanki kaygısızca
savrulduk rüzgarlarda hemde insafsızca.
Orkun Işık
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
