Mesut Yekta şiirleri » 'karanlık korkusu' şiiri

bir okyanus, bir deniz
akıyor gönül nehirlerimden
iklimlerime gül diktim
bir soluk istiyorum umuttan
ve asırlık esaretimden azad olmayı bekliyorum
hasretimi iliştirip ucuna kalemimin
bir mektup yazıyorum güneşe

gönder ışıklarını kuytularına ülkemin
aydınlanmamış tek bir ev,
tek bir köşe kalmasın
korkarım karanlıktan eskiden beri
karanlık çaresizliktir benim ülkemde
karanlık, esaret
geceleri postal izi kapısında uykumun
ellerinde kelepçe
yine geceleri koyar yılda bir kere
noel baba
ayakkabılarına çocuklarımın
esareti

nefret ederim kölelikten
eskiden beri
kin besledim hep
bana esareti aşılayan hislerime
rengim siyah, ellerim nasırlı
fırtınalarımı biriktirdim yastıĝımın altında
günlerimi tükettiĝim gün
sürerim fırtınayı namlularıma
kendimi kendimden kurtarırım

gönderime isyan bayraĝı çektim
asiyim kalplerin avare vuruşuna
karakışa asiyim
ben eskiden beri baharın çocuĝuyum
aşıĝım çiçeklerin heybetli duruşuna
baharın özlemi olmasaydı
çekilirmiydi beni tüketen kışlar
buz sarkmış yüreklerde
ne zaman çiçekler açar
vitrinleri süsleyen naylon çiçekleri
yalanlar gözyaşımla suladıĝım karanfil

saatim kalbime tempo tutar
savrulur takvim yaprakları rüzgarın öfkesinde
hergün biraz daha yakınım
gitmem gereken yere
ben eskiden beri ölümün mahkumuyum
zamanı belirsiz bir kabülü
ayaklarım hazır bekliyorum

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-05-17 18:39:45 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » Mesut Yekta şiirleri » 'karanlık korkusu' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » Mesut Yekta şiirleri » 'karanlık korkusu' şiiri

Mesut Yekta

Sairin (Mesut Yekta) diger siirleri: