SAVAS
Bir bomba düser gecenin karanliginda kalabalik kentin ortasina,
Binbir feryat duyarsinsin,aci inleyisler ,kaybedilsler.
Aniden yataktan kalkarsin,
Pencereden baktiginda bir ates topu yükselir ,bedenlerle birlikte.
Atarsin kendini sokaga, canin avuçlarinda.
Kosarak ilerlersin acinin kaynagina.
Bir çocuk görürsün anasinin kucaginda,
Boylu boyunca uzanmis haketmedigi topraga.
Bir tarafta dün alisveris yaptigin,
O ençok sevdigin simitleri satan amca,
Biraz ilerde aksam vedalastigin arkadasin,
Elini bile sikmadan, yarin için plan yaparak ugurladigin arkadasin.
Yitirilmis binlerce umut.
Yitirilmis yarinlar..
Havada kan kokusu var, baruttan baskin.
Havada aci var, hayattan baskin.
BIR BOMBA,
BIN CAN
Ardindan hava saldirisi sirenleri çalmaya baslar,
Ölüm tependen geliyor.
Bir siginaga girersin,
Yaninda aglayan kadinlar, kucaklarinda bebekleri ile.
Az ötende yeri döver öfke tüm hasmetiyle.
Amcalar, babalar,anneler, çocuklar ve sen.
Her yerde gözyasi, çiglik.
Annesini kaybetmis bir çocuk sokulur yanina,
Kolunun altina girmeye çalisir anne arayisi ile.
Ellerini tutarsin ,soguk ellerini
Gözyaslari çizgiler olusturmustur yüzünde.
Hoçkirarak aglamaktadir bu anlam vereedigi öfkeye.
Bombalar yeri döve döve gelmektedir.
O güzel anilarinin oldugu,
Arkadaslarinla oturdugun cafeler,
Sevgilin ile dersten kaçip bulustugun yerler,
Hayal etmeye çalisirsin hangi bina yikildi,
Ve hangi anilarinin yerle bir oldugunu.
Sonra sevgilin gelir aklina,
Sorulacak ve düsünülecek enson sey gelir aklina,
Acaba hayattami?
Aklina çocuklugun gelir huzur dolu, öfkesiz..
Bombalarin sesi yaklasmistir artik,
Hangi binanin devrildigini tahmin etmen kolaylasir.
Çigliklar artar gitgide,
Soluklar tutulur,
Yalniz kalp atisini hissedersin
Kulaklarini sagir ederek atan kalbini,
Aklindan tek geçen sey acaba dir.
Acaba bomba buraya isabet edecek mi?
Acaba ölecek miyim?
Acaba sevgilim ölmüs müdür?
Acaba Annem?
Acaba Babam?
Acaba tüm sevdiklerim........
Aniden büyük bir gürültü kopar,
Müthis bir sicaklik tüm tenini daglar,
Bedenine yüzlerce parça saplanir,
feryat etmeye firsat bile bulamadan,
Aklindaki niye sorularini cevaplayamadan,
Acabalarini kesinlestiremeden,
Seni sagir eden kalp atislarini dinginleyemeden,
Kolunun altindaki çocuk ile,
Az ötede çocugunu emziren anne ile,
Amcalar,
Babalar,
Anneler ile
Ve kendin ile birlikte bir öfke çukurunda,
Anlamsiz,
Acimasiz,
Bir zavalli gibi,
Bir anda.
Sen ile birlikte,
Asklarin,
Umutlarin,
Yarinlarin,
Sevdiklerin,
Çabalarin da ölmüstür.
DÜNYA ÜZERINDE EN SANSLI INSAN SAVAS YASAMAYAN INSAN OLDUGUNU DÜSÜNÜYORUM.
SAVAS YALNIZ BIZIM BASIMIZA GELEBILECEK EN KÖTÜ SEY DEGIL, TÜM INSANLIGIN BASINA GELEBILECEK EN KÖTÜ SEYDIR.
IRAKTA BIR SIGINAGA ATILAN BOMBA ILE YÜZLERCE MASUM,HAYATA YENI MERHABA DIYEN YÜREK TOPRAGA GÖMÜLMÜSTÜR.
