Bazen soruyorum kendi kendime
neden suskunluğa düşmüş yüreğim
sanki bir takvimin yaprağı gibi
kopmuşta yerlere düşmüş yüreğim
bazen soruyorum kendi kendime
Öyle olmaz yere dalıyor içim
yalnızlık bürüyor ufuklarımı
önce gözlerine gelirdi bahar
en çok sen severdin şarkılarımı
öyle olmaz yere dalıyor içim
Yalnızlığa alışmamın imkanı yokki
sensiz sokaklarda,dolaşıyorum
nereye götürsem ben hep kendimi
senin hayaline ulaıyorum
yalnızlığa alışmamın imkanı yokki
Lanet etmiyorum inan ka bana
haddime düşermi seni incitmek
büyüsede aşkım yıldızlar kadar
belki sana uymaz karşılık vermek
Lanet etmiyorum inan ka bana
Ellerim nereye dokunsam kırılıyor
görsemde uzanamıyorum senli günlere
Sanki içimden hep bir şey kopuyor
yüreğim düşüyor kor gözlerine
Ellerim nereye dokunsam kırılıyor
Bilmiyorsun beni anlamıyorsun
içime saplanmış siyah gözlerin
bölüyor uykularımı her gece böyle
gerçek olsun istiyorum rüyalarım
Bilmiyorsun beni anlamıyorsun
İçimi bölüyorum her akşam üstü
benimle ağlayan bu satırlara
ve başlarken sensiz bir gece böyle
susuyorum daha çok var sabaha
İçimi bölüyorum her akşam üstü
Rüzgara bıraksan bir tel saçını
gelip penceremden girer içeri
anla artık benden başka biride
böyle büyük aşkla sevemez seni
Rüzgara bıraksan bir tel saçını
seni kimden sorsam bilmiyorum ki
kimi kurşunlasan senin uğruna
kiminle kavgaya tutuşsam
benden aldığı için seni
seni kimden sorsam bilmiyorum ki
en sonunda belki anlarsın beni
anlarsında bakıp son kez yüzüme
silersin gözümden düşmeyen yaşı
dokunduğun yerden bir sevda kopar
en sonunda belki anlarsın beni
Veda etmek düşer o gün hasrete
ellerim elinde olduğu zaman
ŞİMDİ YARIM KALMIŞ BİNLERCE YANIM
ANCAK SEN OLUNCA OLACAK TAMAM
Veda etmek düşer o gün hasrete
diyorum ya sensiz gelen her günde
dün daha güzeldi diye başlarım
sensiz sokaklara bir sevda düşer
feryadı çınlar hep kaldırımların
diyorum ya sensiz gelen her günde
Ah tutuşmasaydı keşke yüreğim
düşmezdi içime siyah gözlerin
beyhude kederlere yar olmazdım
bir umut doğardı içimide yine
Ah tutuşmasaydı keşke yüreğim
