Biliyormusun Anneciğim; güneş yine batıyor,
Seni kaybettiğimiz o günden beri korkar oldum zaten gecelerden.
Hani yine böyle bir akşam üstüydü,
Beni kollarının arasına alıp uyuttuğun,
Ve uyandığımda, uyandıramadığım seni,
Bedenindeki soğukluğu, sanki tebessümünle bastırıyordun,
Sonralardan öğrendim, insan ölünce bedeni buz olurmuş.
Biliyormusun Anneciğim, biliyormusun;
Bugünde öyle bir gün, akşam olmakda,
Ve ben öyle çok üşüyorum ki...
Gökyüzünde ateş saçan kuşlar uçuşuyor yine,
Bir bir kaybediyoruz tüm sevdiklerimizi ve yakınlarımızı,
Biliyormusun Anneciğim; artık korkmuyorum karanlık gecelerden,
Dün gece Babamıda kaybettikden sonra, artık korkmuyorum gecelerden.
Her atılan kurşuna siper ediyorum göğsümü,
Bıktığım bu dünyanın soğukluğundan
Sizlerin sıcaklığına gelmek için...
(Sözüm ona ÖZGÜRLÜK HAREKETİ diye canileşmiş ve insanları zülme sürükleyen batılı sömürge güçlerini kınıyor, kimsesiz ve caresiz kalan IRAK'lı çocuklara ALLAH'dan yardım diliyorum.)
HASAN DEMİRÇEKİÇ
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
