BİNGÖL DEPREMİ
Yıl iki bin üç, bir mayıs baharında,
Zifiri bir gecenin sesiz karanlığında,
Şiddetli bir depremle sarsıldı, memleketim;
Sabaha yakın bir zamanda!
İnsanlar depremle uyandı gece rüyalarından
Ölümle yüz yüze kalınan bu anda,
Zamansız bir günde Azrail yapışmıştı yakalarına.
Yığılıp kalmışlardı beton enkazlar arasına.
Böyle bir zamanda kim bilir neler geldi akıllarına
Acı çekerlerken enkaz altında
Azrail onları sürüklüyordu ölüm basamaklarına ...
Gecenin dehşetinde bakındılar sağa,sola.
Ne can kurtaran vardı, nede sivil savunma,
Haykırdılar seslerini duyuramadılar kimselere
Gelen, görünen yok, dinleyen işiten yok!
Herkes düşmüştü kendi derdine,
Figan sesleriyle inlediler son nefeslerinde...
Yıkık bir kent, ölü bir şehir kaldı geride,
Memleketimin hali böyle,
İşte böyle acı bir günde,
Zaman aldı beni, götürdü geriye ...
Yetmiş bir yılı, yirmi iki mayısta,
Yaşanan dram hala hafızalarda.
Akşam gün batarken depremle sarsılmıştı memleketim!
Yıkıntılar arasında, koşarken yere yığılıp kalmıştım.
Yükselen çığlık sesleriyle ölüm korkusuna kapılmıştım.
Başım ellerim arasında öne eğip, ağlamıştım!
Ben o gün yine bu şehirde acılarla iç içe
Ki şiddeti hala içimde,
İkinci bir deprem yaşadım acı yüreğimde,
Bu gün yine aynı yerde başım ellerimin arasında,
İçimde acı, soğuk, korku ve karanlık bir gece,
Yıkıntılarla betonlaşan Bingöl Sokaklarında,
Hüzünle dolu unutulmaz acılar yine içimde.
İnsanları ürperten dehşet korkusu gözlerimde.
Ben bu gün o yaştayım ve şimdi anlıyorum işte,
Kendimi üzmek istemesem de her şey nafile,
Yaşanan acıların yüz katını yaşıyorum yüreğimde...
Şeref BURAKGAZİ
1 MAYIS 2003 BİNGÖL
BİNGÖL DEPREMİ
Yıl iki bin üç, bir mayıs baharında,
Zifiri bir gecenin sesiz karanlığında,
Şiddetli bir depremle sarsıldı, memleketim;
Sabaha yakın bir zamanda!
İnsanlar depremle uyandı gece rüyalarından
Ölümle yüz yüze kalınan bu anda,
Zamansız bir günde Azrail yapışmıştı yakalarına.
Yığılıp kalmışlardı beton enkazlar arasına.
Böyle bir zamanda kim bilir neler geldi akıllarına
Acı çekerlerken enkaz altında
Azrail onları sürüklüyordu ölüm basamaklarına ...
Gecenin dehşetinde bakındılar sağa,sola.
Ne can kurtaran vardı, nede sivil savunma,
Haykırdılar seslerini duyuramadılar kimselere
Gelen, görünen yok, dinleyen işiten yok!
Herkes düşmüştü kendi derdine,
Figan sesleriyle inlediler son nefeslerinde...
Yıkık bir kent, ölü bir şehir kaldı geride,
Memleketimin hali böyle,
İşte böyle acı bir günde,
Zaman aldı beni, götürdü geriye ...
Yetmiş bir yılı, yirmi iki mayısta,
Yaşanan dram hala hafızalarda.
Akşam gün batarken depremle sarsılmıştı memleketim!
Yıkıntılar arasında, koşarken yere yığılıp kalmıştım.
Yükselen çığlık sesleriyle ölüm korkusuna kapılmıştım.
Başım ellerim arasında öne eğip, ağlamıştım!
Ben o gün yine bu şehirde acılarla iç içe
Ki şiddeti hala içimde,
İkinci bir deprem yaşadım acı yüreğimde,
Bu gün yine aynı yerde başım ellerimin arasında,
İçimde acı, soğuk, korku ve karanlık bir gece,
Yıkıntılarla betonlaşan Bingöl Sokaklarında,
Hüzünle dolu unutulmaz acılar yine içimde.
İnsanları ürperten dehşet korkusu gözlerimde.
Ben bu gün o yaştayım ve şimdi anlıyorum işte,
Kendimi üzmek istemesem de her şey nafile,
Yaşanan acıların yüz katını yaşıyorum yüreğimde...
Şeref BURAKGAZİ
1 MAYIS 2003 BİNGÖL
BİNGÖL DEPREMİ
Yıl iki bin üç, bir mayıs baharında,
Zifiri bir gecenin sesiz karanlığında,
Şiddetli bir depremle sarsıldı, memleketim;
Sabaha yakın bir zamanda!
İnsanlar depremle uyandı gece rüyalarından
Ölümle yüz yüze kalınan bu anda,
Zamansız bir günde Azrail yapışmıştı yakalarına.
Yığılıp kalmışlardı beton enkazlar arasına.
Böyle bir zamanda kim bilir neler geldi akıllarına
Acı çekerlerken enkaz altında
Azrail onları sürüklüyordu ölüm basamaklarına ...
Gecenin dehşetinde bakındılar sağa,sola.
Ne can kurtaran vardı, nede sivil savunma,
Haykırdılar seslerini duyuramadılar kimselere
Gelen, görünen yok, dinleyen işiten yok!
Herkes düşmüştü kendi derdine,
Figan sesleriyle inlediler son nefeslerinde...
Yıkık bir kent, ölü bir şehir kaldı geride,
Memleketimin hali böyle,
İşte böyle acı bir günde,
Zaman aldı beni, götürdü geriye ...
Yetmiş bir yılı, yirmi iki mayısta,
Yaşanan dram hala hafızalarda.
Akşam gün batarken depremle sarsılmıştı memleketim!
Yıkıntılar arasında, koşarken yere yığılıp kalmıştım.
Yükselen çığlık sesleriyle ölüm korkusuna kapılmıştım.
Başım ellerim arasında öne eğip, ağlamıştım!
Ben o gün yine bu şehirde acılarla iç, içe.
Ki şiddeti hala içimde,
İkinci bir deprem yaşadım acı yüreğimde,
Bu gün yine aynı yerde başım ellerimin arasında,
İçimde acı, soğuk, korku ve karanlık bir gece,
Yıkıntılarla betonlaşan Bingöl Sokaklarında,
Hüzünle dolu unutulmaz acılar yine içimde.
İnsanları ürperten dehşet korkusu gözlerimde.
Ben bu gün o yaştayım ve şimdi anlıyorum işte,
Kendimi üzmek istemesem de her şey nafile,
Yaşanan acıların yüz katını yaşıyorum yüreğimde...
Şeref BURAKGAZİ
1 MAYIS 2003 BİNGÖL
Şeref BURAKGAZİ
21.07.2006 Saat: 00:00
|
| |
| |
|
Ortalama Puan: 5
Toplam Oy: 2
|
|
