UYANIK UYKUDA
Uyanık uykuda yürürken,
Dikenli tellerin arasında,
Yerlerde kanlı ayak izlerin beliriyorken,
Aklında sadece en uç noktalar;
Nefret-sevgi, korku-cesaret,
Ölüm-hayat!
Büyük bir ikilem çıkarıyorken,
Sen arkanda bıraktığın,
Kanlı ayak izlerine bakıp ta
Tükendiğini hissediyorken,
"Allah'ım! Rüya, sadece kötü bir rüya olsun" Diye bağırıp ta,
O ana kadar yaşadığın herşeyin
Hakikat olduğunu anladığın an,
Bütün insanlıktan nefret ediyorken;
Sadece yum gözlerini.
Karanlıkta bütün canavarlarının üstüne geleceğini bile bile yum.
Yeniden başlamak istediğini haykır.
Bırak seni ezmeye çalışsın utancın, korkun.
Kaçma! Kaçtıkça ezilirsin.
Kus bütün korkunu karanlığa.
Ve inan; zamana inan, kendine inan,
Yüreğine inan!
Bak dikenlerle parçalanmış ayaklarına
Ve koş!
Acı hissetmediğini tekrarlayarak koş!
Sesin karanlığı yırtsın.
Ayakların kanasın, yüreğin kanamadıktan sonra
Hissetmezsin.
Bırak güneş doğsun yüreğine
Hakikat kabusların karanlıkta kalsın.
Uyanık uykudan uyan artık.
Geriye sadece parçalanmış ayakların kalsın..!
sair-i-mechul
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
