Bir kadın ağlar yüreğimde, çığlıklar atar
Dağlanır ciğerim, titrer heryerim
Bir burukluk duyarım içimde
Özlerim güzelliğini yıldız yıldız gözlerin...
Önce üşür sonra dikerim gözlerimi tavana
Uzun uzun düşünürüm geçen günleri
Ne kadar saklamak istesemde, ağlarım
Gözlerimden yastığa bir damla yaş dökülür
Yaşamak onunla güzel, ondan uzakta bile
Onu özler her gece benimle birlikte
Dört dilsiz soğuk taş duvar
O ise uzak şehirlerde bensizliği yaşar
Nerde o, gözlerimde büyüttüğüm insan
O şarkılar bitecey miydi ansızın
Hani bizdik sonsuzluğa açılan pencere
Hani o pencerede yeminlerimiz vardı
Hani umutlarımız, sözlerimiz vardı
Hani seninle dolu-dizgin yaşamak vardı
Hani bu dünya sensiz bensiz yaşanmazdı
Bu benim kaderim işte, yanlızım yine
Hep o kadındır düşündüğüm, geceleri
Aklıma dudakları gelir durup dururken
Birde gözleri!..
Ben bu kadını sevdim işte böyle sırılsıklam
Doymazdım, doyamazdım gözlerine baka baka
Dolardı içime ömrüm onunla uzardı
Küçücük beyaz elleri vardı
Usul usul tenimi okşardı, saçımı okşardı
Neydi sevişmelerimiz, deli divane
Bitmezdi o geceler dinmezdi açlığımız
O benim kadınımdı
Kimselere benzemezdi, dünyalara bedeldi
Yaşamak onunla güzeldi
Ve herşey bir ÖLÜM kadar güzeldi...