Sen! Dinle sevgili;bu,sensizliğin şiiridir
Bu dram, can cekişmelerimde saklananir
Bir sevdanın bedelidir
Çıkılması çok zor bir dağ yüreğin!
Yada inilmesi imkansız bir uçurum,
Karşındaki ben değilim aslında,
Bu benim kayboluşum...
Yanındaki sen değilsin sevğili, yoklugun!
Ve yokluğun seni hatırlatıyor bana!
Hatırlatmasa olmazmı? Sorsana yokluğuna
Her şeyi bilirim ben''deme sakın !
Sensizliği bilirmisin sen?
Hiç sensiz kaldınmı?
Sahi senin degerini bildinmi hiç?
Benim kadar sevdinmi seni!
Sen,sensiz bir an bile olamazken;
Benim yıllarım sensiz geçti..
Sen! Dinle sevgili;bu sensizliğin şarkısıdır,
Her notada düğümlenen,
Bir mısranın haykırışıdır...
Senin sözlerin varya, her akla gelinişinde,
Bırakılmış bir siğaranın,tekrar yakılışıdır!!
Ve Sen! Söyle sevgili;
sen bir sigara bende bir keş'ken,
Nasıl unutulursun sen...?
Ben senin izmaritlerini saklardım- kitaplarımın arasında
Herkes güller saklarken....
Senin adın hüzünmüş yar:
Ve ben yine hüzünsüz yapamıyorum bu aralar.
Yanımda yokluğun, aklımda hatıralar,
Söyle vuslata daha ne kadar var..
