Genellemeleri sevmedim.
İspatlamaktan nefret etim.
Her şeye gülenlerden kaçarken
Öylesine soyutlandım ki yeryüzünden
İnsan arar oldum
Yatıya kalacak gevezeliklere.
Anlatmaya çalışırken ruhsuz bedenlere düşleri
Yarışı tamamlayamadım,nefes nefes kaldı soluğum.
Gerçekliğin kıyafetlerini çıkartmadan
Bedenlerini gördüm,daha da içlerini
İçlerinde içtim ruhlarının içkisini,
Sarhoş oldum,hayran oldum...
Ve gevezelik ettim bir başka ruhun vampiriyle
Çıplak ruhlar kulübündendi o da.
Ben onun küçük prensesi oluverdim,
Kuğusu bir düşün yansımasında.
Ve dedim ki;
‘Hayat kendi gölgesini gizleyemez ne karanlıkta ne ışıkta,
Ruhlara yansır o bir büyü zamanında.’
