Ah gözlerin vefasız,saçlarınsa yanılgı
Efsunlu bakışınla uçurtmamı vurdun sen.
Daha dün gibi yıllar,bitmeyecek sanıldı
Bahardan bir tül gibi incelmiş bak elbisen.
Bir benzetişmiş tutkum,gölgeye meyledişim,
Böyle tükeniverdim akrebin kıskacında.
Sen o sızlayan,müzbin,çürümüş azı dişim,
Eriyen buz kitlesi kalbimin yamacında.
Biliyordum, bir ömür kaçacaktın sen benden,
Elimi uzattıkça yaktı yokluğun beni.
Kuzgun gibi geçtim hep,masmavi pençerenden,
Umudum eridi de yine arattı seni.
Yağmurunu bekledim,rüzgarını,hıncını
Sonra bir masal gibi bitiverdi hikayem.
Neden vurmadın söyle,çekipte kılıcını?
Herkes gibi usulca ah öleceğiz madem.
Şimdi ben,bir viran ev,bacası hiç tütmeyen
İçimde yükseliyor ürkütücü alevler.
Güneşe ok atıpta kervanı ürkütmeyen
Kellemi istiyorlar zincir kıran o devler.
Taş topladım kıyında,demet demet çiçekler,
Yalvardım ah yakardım,her mevsim,her iklimde.
Daha ırmak olmadım,beni mi içecekler?
Kala kala ben kaldım,bir iskelet elimde.
Ne tebessüm düşürdün,ne bir umut giderken
Sessiz sessiz ağladım yalnızlık buymuş diye.
Bayram yaptı elalem,ben mum gibi erirken
Varlığım işkenceymiş,yokluğumsa hediye.
Şimdi artık vakit geç,belki geçten daha geç,
Sevdalar yağmalandı,kuru bir masal kaldı.
Ben pörsüyen korkuluk,sen her geçnten daha genç
Annem görse halimi hıçkırarak ağlardı.
Peki değer mi derdi,kara kaşını çatıp,
Göklerdeki yıldızlar,senin sevgilin olsun.
Mavi bir çarşaf gibi göğü yere alçaltıp,
Toplasaydın umudu,böyle kahroluyorsun.
Ana yüreği işte,nerden bilsin bahtımı
Kim bilir kaç mevsim var,aramızda kaç nefes.
Nerden bilsin anacım ona olan aşkımı
Zaman zalim ahtapot,benim sevdam bir kafes..
2004
Ali HIŞIROĞLU
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
