Kurtlar uluyor mezarım başında
Yalnızlığımı bir onlar biliyor
Aradım aradım seni amma
Ne bir selam ne bir dua
Hani gönüller bir olsun deriz ya
Ha şimdi ne oldu gönül,
Hezyane bir gül mü?
Unutma yalnızlığım beni
Eh günler geçiyor
Haber yok nazlı yardan
Yoksa beni unuttu mu
A bu devran-ı hayatta
Bilinmezler içindeyim
Kim dostum kim düsmanım
Beni çarmıha gerin
Gerin ki dostu bulayım
Yer yarılsa da içine girsem
Gök açılsa da göğe çıksam
Yine de unutmaz bu gönül
Hatırlar gönlün o ince namesini
Günler günler geçiyor ey hak
Kalk kalk da arkana bir bak
Ne günlerin hezeyan olmus da
Mesgalen ettirmemiş sana iki söz
Ahh gözlerin, alev gözlerin
Sevgiyi, dostlugu, vefayı ne tez unuttu
Ola ki bir gece, uyanırsan ansızın
Beni düşün, gecenin sessizliğinde
Yad et günleri,
Hatirla o geçmişi
Neleri kazanıp, neleri kaybettiğimizi
Hatırla ki beni bulasın
Beni bulmak istersen
Kırık aynanın köşeşinden
Gözlerine bak
İşte o ışşltının tam ortasındayım
Farketmek istemiyor musun yoksa
Eh o zaman başka
Girdin mi dünya mesgalesine
Sanma ki unutursun beni
Beni unutman gözlerimi unutman degil
Yüreğini parçalayıp, kuşlara atmaktır
Buna dayanmaz ciğerin, titrer ellerin
Atamazsın, yakamazsın ki bedenini
Kır zincirleri ve yırt perdeleri
Duy kalbinin sesini ve gel
Gel gayrı ki, dayanacak hal kalmadı gayrı
Hayatım bahçesindeki gül çiçeğimin,
Pembe soluk yaprağım, gel gayrı
