Yonca Özfidan şiirleri » 'UNUTULMUS MEKTUP' şiiri

bugün ben sessizligi duymak isterdim karanlikta görmek isterdim kendimi bugün ben yalnizim biliyorum gecede yarida kalmis ve unutulmus bir mektubu okuyorum cok üzülmüssun arkadaslar söylerdi bana oysa oysa her insanda vardir hüzün bende öyleyim iste seni siirlerim gibi seviyorum ikimiz ikimiz hic bitmeyen ve upuzun bir yola cikacaktik hadi gel demistin simdi birtek ben kaldim yolun ortasinda ögütler duymadan vardim simdi yasamak istemedigim yerle yalnizligi yasiyorum o kadar tatdigim insanlarin arasinda kücücük defterime yazardim hiss etiklerimi o hep benim yanimda simdi ama sen yoksun yanimda karanlik odalarda seni düsünüyorum saatlerce ben nerdesin simdi unutdun mu beni ben hala ayni yerdeyim hala ayni yeri geziyorum sensizim degismedim ben nedenki bazen teyzemin dükyaninda calisiyorum eskisi gibi aksam isten cikip sizin evin önünden gecerim ve bizim öykümüz sessiz bir rüzgar gibi yanimdan gecerdin yarali kalbim yine kanamaya basliyor o anda aglamak geliyor icimden ilk kez senin icin gözyaslarimi kaybettmiyorum biliyorsun sonra penceremden gökyüzünde yildizlara bakarim seni aramak vardir oysa sen sönmüssün icim yaniyordu nerdesin simdi bak bana hediye etdigin boncugu halen tasiyorum seni hep görüyorum her sarkida ve her siirde ki gibi her sabah saat 8´e dogru kücük kardesini görüyorum sorarim ne yaptigini ne etdigini herkese su yaksul kentde aynisini sorarim bilmezler ki seni ben nasil sevdigimi ah aycanim yemin ediyorum her sözüne inanmistim icim aciyor sen bana o kadar söylemistin ki beni nasil sevdigini acim hic dinmiyor aklimdan hic cikmiyorsun abansiz ucup gittigini neden benim gibi insana oluyor bunlar neden kader demistik seninle tanistigimiz o ilk güne hic unutamiyorum komsumusuz megerese biz seninle ne iyi ne de kötü duymustum seninüzerine nerden bilecektik ask yasayacagimiza ne kadar acaip birsey senelerce yüzyüze bakip ez gecmisiz seninle bir merhaba demeden ne kadar acaip birsey hayat belki benim hic birseyim yoktu ama herseyimi sana veriyordum yeterki bana gülüsünü hediye et türküler söylerim sana duyuyormusun her sözüm gercekti her sözüm derin bir duygudu seninle bir ask macerasi yasamak isterdim gülebilirsin ama benim icin öyle birseyki hayatima hic ama hic bir insana bunca güzel kelimeler demememistim her söz benim o kozkocaman kalbimdendi bazilari seninle beraber oldugun hisslerdi günlerce basim belada anlatamadim sana seni sevdim diye aslinda aslinda aska inancimi bende kaybettim aslinda ask beni bu duruma getirdi.........

bu siirin devami var ama yanmisti o son satilari!!!

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-07-24 11:10:19 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » Yonca Özfidan şiirleri » 'UNUTULMUS MEKTUP' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » Yonca Özfidan şiirleri » 'UNUTULMUS MEKTUP' şiiri

Yonca Özfidan

Sairin (Yonca Özfidan) diger siirleri: