ENGİN DENİZ şiirleri » 'KAYBOLANLAR' şiiri

Bu bahçeydi hazan gelmez sandığım
Yıkılmış ağaçlar, dallar kaybolmuş
Açılıp gülünce hep kıskandığım
Al, pembe beyazlı güller kaybolmuş.

Sevgiyle parlayan sımsıcak bakış
Gitmiş de yerine gelmiş kara kış
Birlik ırmağında azalmış akış
Güzelliği anan diller kaybolmuş.

Hem kederi hem sevinci paylaşan
El ele verince dağları aşan
Bir yara görünce sarmaya koşan
Yürekler, parmaklar, eller kaybolmuş.

Gönül yelkenimi şişiren rüzgar
Şimdi hangi vadilerde sesin var
İmbatlar nerede kimleri yakar
Başımı okşayan yeller kaybolmuş.

Toprağına nice umut ektiğim
Hudutunu sonsuzluğa çektiğim
Her burcuna bayrağımı diktiğim
Benimdir dediğim iller kaybolmuş.

Bir baktım gönülde hülyalar solmuş
Uğrunda yanılan Leylalar solmuş
Gün bitmiş ufukta şualar solmuş
Hatırası kalmış, yıllar kaybolmuş.

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-12-02 11:08:57 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » ENGİN DENİZ şiirleri » 'KAYBOLANLAR' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » ENGİN DENİZ şiirleri » 'KAYBOLANLAR' şiiri

ENGİN DENİZ

Sairin (ENGİN DENİZ) diger siirleri: