Sensizim bu fani dünyada diye,
Yüreğimde fırtınalar kopuyor, durduramıyorum…
Güzel gözlerin zihnimin mermerlerine kazındı diye,
Gözyaşım yağmur oldu akıyor, dindiremiyorum…
Sen artık bu havayı solumuyorsun diye,
İçim daralıyor, nefes alamıyorum…
Gözlerin kapandı, mavi gökyüzünü göremiyor diye,
Karardı dünyam ufku göremiyorum…
Buralardan göçtüğün gün, yazdığım şiir yarım kaldı diye,
Kara kalemimi beyaz kağıtlara değdiremiyorum…
Gittiğin gün hava yağmurluydu diye,
Yağmurda ağlamaktan kendimi alıkoyamıyorum…
Bir gün, ben de oraya geleceğim diye,
İçimde büyük karamsarlık beslemiyorum…
Giderken, “SENİ ORADA BEKLİYORUM!..” dedin diye
Artık ölümden, hiç mi hiç korkmuyorum…
Ahmet Gözütok
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
