Biz bir kere gönülden b a ğ l a n m ı ş ı z,
Yağlı kendirde g e ç s e, serden geçilmez,
Gözde yaş olsa da, s e r d e erkeklik var,
Bir k e r e sevdik mi, s o n nefeste veririz,
Sesini beynime aldım, duyulmaz ki Sevgilim...
Yüreğine asla hüzün i n m e s i n dileğim,
Sevgimden bir an bile ş ü p h e n olmasın,
Yalnız a n l a r ı n hep düşlerimle s a r s ı n,
Bir k e r e gördük mü, s o n a kadar gideriz
Adını yüreğime yazdım, silinmez ki Sevgilim...
U z a t t ı ğ ı n elinden her a c ı y a gelirim,
Tatlı d i l i n d e n gelen her ş e y i bilirim,
Y a l n ı z bir şeye g e l e m e m ışıl gözlüm,
Bir k e r e bittik mi o anda bizde b i t e r i z,
Canını canıma kattım, görünmez ki Sevgilim...
Elbette her z a m a n bal şerbeti içmeyeceğiz,
Zaman gelecek dertleşip, acıyla ağlayacağız,
Birbirimize ne dersek diyelim, kırılmayacağız,
Sevgiyle acı tatlı bu uzun yola baş koyacağız
İçime aldığım nefesin, çıkmaz ki S e v g i l i m...
11 Ekim 2002 Ankara.
Cafer Tayyar ÖZKAN 21.07.2006 Saat: 00:00
|
|