Kaç bin defa geçtin aklımdan?
Karanlık gecelerin
Üstüme mezar olduğu zamansız mekanlarında
Düş oldun kimi zaman
Bir kardelen gibi açtın yüreğimin karlarında
Kaç ürperti geçti damarlarımdan?
Ne depremler yaşandı…
Gülmeler ve ağlayışlar,
yaşanmamış mutluluklar
Ve birbirine benzeyen insanlar
Ve daha neler yaşandı…
Gözlerimin karanlık diyarlarında.
Seni andı gözlerim her kapanışlarında karanlığa
Ve aydınlık hayallerin açıldı
Önüme boylu boyunca
kaç bin defa..?
Senden sonra yaşanmış ne varsa
Siliniveriyor, kaçıveriyor yokluğa doğru
Bu yollardan kaç geçişim, gözlerim kapalı?
Kaç bin defa geçtin aklımdan?
Yaşlı bir yürek ve yorgun bir umut
Sırtımda sen,
Ve bir yığın anı,
Gözlerimde yaş
ve yaşanmışlıklar
Kaç yokuş yukarı çıkışım?
Ve boşluğa tepetaklak düşüşüm.
Çökmüş omuzlarla kaç defa ardından
seslenişim çaresizce..?
Neydi o beni dağlara taşlara süren rüzgar?
Her karanlık gecenin kör noktasında sen,
Ve bitmez tükenmez düşler.
Şiirler, masallar ve öyküler
Sana takılmış kalmıştı.
Geçmiş zaman anlatıcıları
Seni anlatır durur kulaklarımda hala…
Ne zaman bitecek bu uyku?
Ve ne zaman gündüze uyuyacağım?
Karanlıkların aydınlığından
Ne zaman kaçacağım
sabaha doğru..?
Gerçekler kederlendiriyor yüreğimi artık
Karanlıklarda olsa da artık gerçeğin
Gülen yüzünü özleyeceğim her gece
Ve anılarını dinleyeceğim
Geçmiş zaman anlatıcılarının
soyut dilinden
Her gece yine karanlıklardan geçip aydınlığına geleceğim.
Seni göreceğim,
Beni dağlara taşlara savuran rüzgarların sesinde…
Ve kaç bin defa daha uykuya seninle uyuyacağım?
Birbirine benzeyen insanlardan biri olacağım, rüyalardaki…
gülen veya ağlayan
Çiçekler getireceğim sana,
Çıkabildiğim en yokuş tepelerden.
Tepetaklak düşerken yüzüm gülecek
Çünkü sana geleceğim.
Bir karabasan olsa da uykularım.
Uyanmak istemeyeceğim,
geceler boyu…
Adını sayıklayıp soğuk terler dökeceğim.
Senin dünyandan ayrılmamak adına
Sabaha direneceğim.
Çocuklar gibi ağlayarak
Ayrılmayacağım uykulardan
daha kaç bin defa..?
