acını kışkırt
öfkeni köpükle
hüznünü buruştur at
her sabah yokla yumruğunu
-inandıklarının önünde mi-
kuşkun olsun kendinden bile
kuşlara bulutsuzluğu yeniden anlat
sert sözcükler sür
kaleminin yatağına
kimse onları eğemesin
sen ün peşinde değil
başakların herkes için pişeceği
günlerin peşindesin
bunu yürek soğutanlara yeniden anlat
hırsla uçla
dalgalarını dinleyerek
içindeki denizin
korkunu boğması şart
