Hep aşklarım oldu benim,
Gören hiç yalnız kalmadım sanır...
Bazen yığınlar arasında yalnızdım,
Bazende tek başıma yaşadım yalnızlığımı...
İlki Ahmet bakkalın kızıydı,
Beş yaşımın körpe dimağsı ile,
Nasılda vurulmuştum sana Kadriye,
Mahalleden taşınmayacaktın...
İkincisi ilkokul sıralarının çiçeği,
Sınıfın işvelisi, herkesin gözbebeği,
Dudaklarıma değen ilk öpücük,
Tenimdeki ilk nur, İlknur...
Üçüncüsünü ben seçmedim,
Gelip “Seni Seviyorum” deyiverdi,
Dördüncüsünün arkadaşıydı birde,
Senide çok sevmiştim Refika...
Dördüncüsü, dedim ya Refika’nın arkadaşı,
Esmer güzeliydi, çocukken bile,
Daha ergenliğe ermeden ne o, ne de ben,
Seviştiğimizi bilirim Özlem’le...
Beşincisi İzmirli bir sarışın,
Üç ile dördü atlatıverdi de birden,
Tavan aralarında oynaştı benimle,
Ah Gaye, aşkı anlatmaya başlamıştın işte...
Altıncısı okuldan, uzun saçlı,
Çok koşturdu beni peşinden,
Babası da polis ki korkuyorum,
Dilek, ne vardı Antalya’ya gidecek...
Yedincisi lise’den bir entellektüel,
Sinemaya gider, kitap okur, şiir sever,
Bana platonik şiirler yazmak düştü hep,
Bir gelseydin, kesin evlenirdim seninle Özlem...
Sekizincisi zaten bana aşıktı,
Ah ne vardı milletin ağzına bakacak,
Sonraları çok istedimse de olmadı,
Bir daha bana bakmadı Nermin...
Dokuzuncusunu Kıbrıs’ta tavladım inadına,
Fakat ne inat ki bırakamadım bir türlü,
Yıllarca aradım, peşinden koştum,
Tatmadığım mutluluk bırakmadı Özge’m...
Sekiz ile dokuz arasında biri daha vardı,
Bir – iki haftalık bir gönül macerası,
Ne yaptıysa da sevemedim bir türlü,
Dilek, yinede sonun böyle olmamalıydı...
Onuncusu çok uğraştırdı beni,
Sonra çok mutlu olduk ama,
Unutamadı bir türlü eski sevdiğini,
Son gece yatağıma girdi, sonrada çekip gitti Duygu...
Daha bitmedi, yeni başlıyoruz... (7 Haziran 2001)
Not:Devamının şekillenmesi gerekiyor,daha sonra ekleyeceğim...
ömer dağlıkoca
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
